Sofía, a xabaril máis festeira de Vilachá, en Boborás
No san Xoán, sardiñas; no san Roque, polbo: Sofía non se perde unha festa en Vilachá, Boborás
"Quedaba un rabo de polbo nunha pota pequena, e botoulle a boca e marchou con el. Comeuno, levouno coas catro crías. Logo volveu buscar ósos"
En Vilachá xa lle puxeron nome. Chámase Sofía, é un xabaril e, polo visto, ten bastante claro onde se come ben.
A primeira vez que a vimos foi no San Xoán, cando se achegou á sardiñada e acabou probando o menú.
Agora volveu. Desta vez foi no San Roque, no medio dunha festa con 112 comensais.
"Estabamos todos comendo, todos tranquilos, e os chavales do cátering tíñanlle medo. Pero eu díxenlles que non lle facía nada. Despois veu cara aos postres, pero de aí boteina", conta Manuel Ledo, veciño de Vilachá.
E se daquela foron as sardiñas, desta vez o prato escollido foi o polbo. E Sofía non dubidou en servirse a súa propia ración.
"Quedaba un rabo de polbo nunha pota pequena, e botoulle a boca e marchou con el. Comeuno, levouno coas catro crías. Logo volveu buscar ósos", relata Manuel Ledo.
Pero desta volta os veciños descubriron algo máis. Sofía non anda soa: ten catro xabatos e, segundo contan en Vilachá, xa é unha vella coñecida por aquí.
"Ela anda por aí a ver se atopa comida e nada máis. Estaba coas patas cara arriba na cancilla, como se fose un can", explica María Dolores, veciña de Vilachá.
Unha confianza absoluta coa contorna e cos veciños que converte a Sofía nunha convidada habitual das celebracións de Vilachá, xa sexa para o prato principal ou para o momento da sobremesa.
"Ela comeu todo: pan, ósos da carne. Ela gozou ben da festa", asegura Manuel.
E se Sofía segue sendo fiel ás súas citas, en Vilachá xa saben que haberá unha comensal máis na próxima festa.
Iso si, desta vez quizais lle toque pagar a cota.