O Supremo avala axudas polo asasinato dun familiar a pesar de non haber convivencia
"A dependencia económica pode darse tanto se hai convivencia coma se non", di o Supremo, que considera que o regulamento engadiu "un novo requisito" non previsto na lei, de modo que "excede" as súas disposicións
Arquivo (Fernando Sánchez-Europa Press)
O Tribunal Supremo avalou, en contra do criterio da administración, a prestación dunha axuda á nai dunha muller de 35 anos que foi asasinada en Murcia en 2016, ao acreditarse a dependencia económica que tiña cara á súa filla, a pesar de que non convivían xuntas.
Faino nunha sentenza da Sala do Contencioso que fixa xurisprudencia e que anula o requisito de convivencia entre a vítima e os seus pais que impón o Regulamento de axudas ás vítimas de delitos violentos e contra a liberdade sexual, ao considerar que "vai máis aló" da Lei de axudas e asistencia ás vítimas de delitos violentos e contra a liberdade sexual.
A nai da vítima leva batallando desde novembro de 2019, cando solicitou a axuda que puidese corresponderlle como vítima indirecta dun delito violento e doloso tras o asasinato da súa filla tres anos antes.
O crime produciuse o 10 de xuño de 2016, cando un home coouse en casa da vítima, de 35 anos, e asestoulle varias coiteladas, "coa intención de atentar" contra a súa vida, segundo declarou probado a sentenza da Audiencia Provincial de Murcia, da que se fai eco o Supremo.
Tras a negativa da administración á solicitude de axuda da nai, o Tribunal Superior de Xustiza de Murcia deulle a razón, aínda que, disconforme, a Avogacía do Estado levou o asunto ao Tribunal Supremo, que tamén fallou a favor da muller.
Os maxistrados analizan o mencionado regulamento, que desenvolve a Lei de axudas e asistencia ás vítimas de delitos violentos e contra a liberdade sexual e esixe a convivencia como condición para que concorra o requisito da dependencia económica para que os pais poidan optar a unha axuda económica.
A mencionada lei atribúe a condición de beneficiarios das axudas como "vítimas indirectas" ao cónxuxe ou persoa convivente con análoga relación de afectividade e fillos, ou, na súa falta, aos pais da persoa falecida, no caso de que dependesen economicamente dela.
Pero a lei, subliña o Supremo, "non determina como debe apreciarse a dependencia económica", senón que é o regulamento o que introduce como un dos requisitos a convivencia.
"A dependencia económica pode darse tanto se hai convivencia coma se non", di o Supremo, que considera que o regulamento engadiu "un novo requisito" non previsto na lei, de modo que "excede" as súas disposicións.
Por iso, os maxistrados anulan o inciso do regulamento que fai referencia a esa convivencia, e fallan a favor da muller.