O hantavirus: que é, como se transmite e como podemos previlo

O hantavirus é o último virus de actualidade. Propagouse nun cruceiro que partiu de Ushuaia, na Arxentina, e xa causou tres mortes e un ferido grave.

 A embarcación atópase fondeada en Cabo Verde, que era o seu destino final, mentres se están a realizar as análises de laboratorio necesarias para descartar novos casos.

Que é un hantavirus?

Os hantavirus son un grupo de máis de vinte especies de virus pertencentes á familia Bunyaviridae e transmítese a través de roedores infectados, segundo explica a Organización Mundial de Sanidade Animal (OMSA).

Trátase dun virus zoonótico, é dicir, transmisible de animais a humanos, entre quen pode causar enfermidades graves, cunha taxa de mortalidade que oscila entre o 5 % e o 15 %, ou mesmo máis, dependendo da especie viral.

A familia do virus divídese en dous grandes grupos segundo a súa orixe xeográfica: os do “Vello Mundo” (Europa e Asia) e os do “Novo Mundo” (América).

Como se transmiten os hantavirus?

Os hantavirus transmítense principalmente por contacto con excrecións de roedores infectados (ouriños, feces ou saliva) ou a través das súas mordeduras, aínda que este último suposto é máis raro.

Estes animais actúan como reservorio natural do virus.

Unha das vías máis frecuentes é a inhalación de aerosois ou po contaminado con material infeccioso.

Entre roedores, o contaxio ocorre por mordeduras ou rabuñaduras.

Aínda que a transmisión entre persoas é moi pouco frecuente, a enfermidade pode ser severa e a recuperación prolongarse durante semanas ou mesmo meses.

A OMSA considera que un risco importante provén dos animais domésticos.

"As ratas como mascotas poden portar e transmitir o virus Seoul (do hantavirus) sen mostrar signos visibles, o que dificulta a súa detección. En caso de gromo ou sospeita de infección nun fogar, recoméndase que os animais sexan avaliados por un veterinario", sinala.

Que síntomas causa e que tipo de prognóstico ten?

En humanos, os hantavirus pertencentes ao grupo do "Vello Mundo" adoitan provocar unha enfermidade coñecida como febre hemorráxica con síndrome renal, que ten un período de incubación de 2 a 3 semanas

No caso do segundo grupo (Novo Mundo), a persoa infectada sofre síndrome pulmonar por hantavirus, que comeza con síntomas non específicos e pode evolucionar rapidamente a insuficiencia respiratoria.

Non obstante, ambas enfermidades poden solaparse e afectar a varios órganos.

En humanos, a infección pode confundirse con outras enfermidades como pneumonías virais ou bacterianas, outras febres hemorráxicas virais e outras patoloxías.

Os síntomas iniciais, como febre, dor de cabeza, dores musculares, náuseas e fatiga, tamén se confunden facilmente cos da gripe, lembran os Centros para o Control e a Prevención de Enfermidades dos Estados Unidos (CDC).

Diagnosticar o hantavirus nunha persoa que foi infectada menos de 72 horas antes é difícil e nese caso repítese a análise 72 horas despois do inicio dos síntomas.

Cales son as principais medidas de prevención?

As principais medidas que se recomendan nos fogares e no contorno de vida en xeral son pechar ben as vivendas e selar almacéns de alimentos para impedir a entrada de roedores, así como eliminar acumulacións de lixo ou materiais.

Así mesmo, débese limpar ben as áreas contaminadas con excrementos de roedores, asegurando boa ventilación e empregando protección como luvas, lentes e máscaras.

Hai que evitar tamén varrer en seco e, máis ben, humedecer o po con deterxente ou desinfectante para reducir a formación de aerosois, e limpar con panos húmidos ou fregona.