Italia proba a empregar polbos para frear a invasión de cangrexo azul
Científicos da Universidade de Boloña poñen a esperanza no polbo, como "formidable depredador de crustáceos", para axudar a paliar os estragos que causa o cangrexo procedente de América
Mentres o cangrexo azul invasor causa estragos na costa italiana, os científicos esperan que miles de pequenos polbos poidan conter o problema.
Así, desde un arrastreiro no Adriático liberan con coidado miles de polbos diminutos coa esperanza de combater unha especie de cangrexo invasor que devastou as pesqueiras locais.
Un equipo da Universidade de Boloña aposta por que o polbo común poida axudar a conter a poboación en aumento do cangrexo azul, un crustáceo voraz que arrasou a produción de moluscos no Adriático.
"Escollemos o polbo porque, na natureza, é un formidable depredador de crustáceos", declara a France Presse Antonio Casalini, un dos investigadores.
Orixinarios da costa atlántica de Norteamérica, os cangrexos azuis chegaron ao Mediterráneo hai décadas, probablemente transportados na auga de lastre dos barcos.
Porén, o seu número disparouse nos últimos anos; tanto o goberno como os colectivos pesqueiros atribúen este aumento ao quecemento das augas e ao cambio climático.
Coas súas pinzas afiadas e de ton azulado, especialmente aptas para abrir cunchas, causaron estragos no nordés de Italia, especialmente entre a colonia de ameixas.
As autoridades da rexión de Emilia-Romaña, con capital en Boloña, informaron o ano pasado de que a especie provocou alí danos por valor de case 17 millóns de euros desde 2022.
A organización agrícola e pesqueira Coldiretti estima a cifra en arredor de 200 millóns para o conxunto de Italia, xa que a rexión setentrional do Véneto tamén se viu gravemente afectada.
"Come de todo, incluídas as ameixas novas que están no fondo mariño", comenta Davide Sanulli, pescador e produtor de mexillóns, ao referirse ao cangrexo.
Nas zonas de tipo lagoa fronte ao delta do río Po "provocou un masacre", engade este home de 64 anos, que colabora co proxecto universitario.
Estes cangrexos, excelentes nadadores que poden chegar a pesar un quilogramo, teñen poucos depredadores naturais; unha situación que os investigadores esperan cambiar.
Lanzado o ano pasado e financiado pola rexión de Emilia-Romaña, o proxecto Octo-Blu busca aumentar as poboacións de polbos como contrapeso aos invasores de cuncha dura.
O equipo cría exemplares de polbo en tanques de auga branca nun laboratorio da localidade portuaria de Cesenatico.
Cando están listos, recóllense nunha gran bolsa de plástico e lévanse ao mar, ás veces a bordo do robusto barco de pesca azul de Davide.
Logo, libéranse preto de arrecifes submarinos onde o grupo colocou refuxios artificiais de cemento e arxila para favorecer o desenvolvemento dos polbos.
Desde xuño liberáronse uns 80.000 exemplares, unha cifra que o equipo de investigación pretende duplicar antes de finais de agosto, coa esperanza de ver como algúns medran ata converterse en polbos adultos.
"A idea é establecer unha pequena comunidade preto da costa para combater mellor a propagación do cangrexo azul", afirmou Casalini, técnico en acuicultura.
Cando se observa o polbo actuar, en imaxes obtidas polos propios investigadores, vese os polbos actuando como eses fortes depredadores que se lanzan sobre os cangrexos, atrápanos, e sen chegar a soltalos, acaban sendo a súa merenda.
O proxecto presenta algúns inconvenientes claros. O polbo común non adoita habitar nas augas cálidas e areosas típicas das zonas de lagoa onde o cangrexo azul causa máis danos, polo que o seu impacto potencial nesa contorna sería insignificante; un feito do que os investigadores son plenamente conscientes.
Outros expertos suxeriron que a robaliza podería ser máis eficaz na loita contra o cangrexo, e o equipo da Universidade de Bolonia tamén está a estudar as anguías, grandes consumidoras de ovos de crustáceos, para complementar o labor dos polbos.
Con todo, se se replica, esta iniciativa piloto podería axudar a limitar a poboación de cangrexos azuis e o impacto asociado no ecosistema mariño da costa do Adriático, sinalou Casalini.
"Os cangrexos azuis teñen un potencial reprodutivo e unha taxa de fertilidade incribles", comenta Pietro Emmanuele, outro investigador da Universidade de Bolonia, destacando que un só cangrexo pon millóns de ovos, a maioría dos cales eclosionan.
Aínda que só unha parte das crías chega á idade adulta, se un polbo capturase tan só unha femia, iso xa marcaría a diferenza, afirma.