Dolores Vázquez di que non "garda rancor" malia o "calvario" que sufriu
O Goberno homenaxeouna coa medalla á promoción dos valores de igualdade
A ministra de Igualdade admitiu que "é unha vergoña compartida"
Dolores Vázquez estivo, hai 26 anos, máis de 500 días na cadea acusada falsamente do crime de Rocío Wanninkhof
Case vinte e seis anos despois, o Goberno reparou "a inxustiza", como chamou a ministra Ana Redondo ao que viviu Dolores Vázquez a finais da década dos 90, ao pasar 519 días en prisión falsamente acusada polo crime da moza malagueña Rocío Wanninkhof, ata que puido probar a súa inocencia.
O Ministerio de Igualdade homenaxeou este luns a Vázquez coa entrega da medalla á promoción dos valores de igualdade, no marco do Día da Visibilidade Lésbica, nun acto moi emotivo en que se reivindicou a súa figura.
Con todo o público en pé, Vázquez recibiu entre bágoas a medalla de mans da ministra Ana Redondo, quen destacou que "é un día de xustiza, verdade e reparación", tras "as mentiras, os contos, as falsidades e o perverso da situación" que tivo que vivir, sendo obxecto dun "linchamento" social e institucional.
"É unha vergoña compartida", admitiu a ministra, á vez que subliñou que a democracia española nese momento "fallou estrepitosamente".
Este foi o primeiro acto de reparación para Dolores Vázquez, segundo Redondo, que afirmou que "non será o único".
Sen rancor pese ao "calvario" que sufriu
Visiblemente emocionada, Vázquez dedicou esta homenaxe á súa familia, así como aos seus amigos que estiveron o seu lado, que ían á súa casa para vela polas noites para que a prensa non os vise.
"Polo apoio que recibín entón e ao longo deste tempo", subliñou.
A pesar de estar "nun pozo moi profundo" do que non lograba saír, asegurou que non sente rancor a día de hoxe, aínda que recoñeceu que hai algunhas cousas que aínda lle doen, como a relación rota coa familia de Rocío Wanninkhof, sobre todo cos irmáns da moza asasinada.
"Quería a Rocío como a miña filla, e a Rosa Branca e a Guillermo, igual", afirmou, á vez que recalcou que ela e Alicia Hornos non tiñan xa unha relación sentimental cando sucedeu o crime, polo que "leva dentro" as mentiras que se dixeron sobre ela.
"Era insoportable, non podía durmir nin na cama, sentábame nunha esquina", relatou Vázquez, que dixo sentirse "orgullosa" por poder superalo soa, tanto que agora é capaz de falar ante un micrófono e mirar á cámara cando antes non podía.
E celebrou que o tempo de Dolores Vázquez xa pasou e agora é o momento de "Loli Vázquez", mentres pediu cun sorriso á ministra de Igualdade, Ana Redondo, que quere máis recoñecementos.
Polo "calvario" sufrido, si espera recibir o perdón, principalmente por parte da prensa e da xente que a acusou sendo inocente, así como unha futura indemnización polos 17 meses que pasou en prisión.
"Iso é o Goberno quen ten que decidir. Eu creo que con boa fe todo é posible", afirmou Vázquez en declaracións aos medios previas ao acto, onde relatou que só percibe unha mínima pensión non contributiva.
Despois de ser premiada o ano pasado co XVII Premio Úrsula Meléndez de Texeda por parte do Concello de Betanzos, onde vive desde hai sete anos, Vázquez recibe agora esta homenaxe do Goberno, tras reclamar o perdón por parte do Estado.
"Sempre lembrarei este día", remarcou.
Crime de Rocío Wanninkhof
O 9 de outubro de 1999 a vida de Dolores Vázquez cambiou para sempre coa desaparición en Mijas de Rocío Wanninkhof, de 19 anos, cuxo cadáver apareceu con numerosas puñaladas tras varias semanas de procura e cos medios de comunicación envorcados no crime da moza.
O caso conmocionou o país e, sen sospeitosos claros e ante unha gran presión mediática e social, Vázquez, que era a exparella de Alicia Hornos, a nai de Rocío Wanninkhof, foi detida sen probas en setembro de 2000 pola Garda Civil, só por indicios contraditorios.
Baixo o pretexto de que podería tratarse dun crime pasional, foi condenada por un xurado popular a 15 anos de prisión, despois dun xuízo infestado de irregularidades, tras construírse un perfil da presunta asasina motivado pola súa orientación sexual.
Pasou 519 días en prisión por un crime que non cometeu, ata que o Tribunal Superior de Xustiza de Andalucía ordenou a repetición do xuízo en febreiro de 2002 ante "a falta de motivación", e foi posta en liberdade baixo fianza.
Non foi ata catro anos despois cando a policía atopou o verdadeiro asasino, Tonny Alexander King, despois de ser detido polo asasinato en Coín (Málaga) doutra moza, Sonia Carabantes, de 17 anos. Ao cotexar as mostras co caso Wanninkhof descubriuse que era o mesmo culpable, e Vázquez quedou exculpada.
