A revolución da croqueta: o alimento humilde que pasou das casas ás cociñas dos chefs

Hai un mundo de croquetas e cada croqueta é un mundo. O século XXI vive unha revolución nun dos alimentos clásicos da gastronomía española.  Hai pouco era un prato sinxelo, case secundario, que se facía cos restos. Agora está nas cartas dos mellores chefs.

E brilla tamén nos concursos de cociña. Sábeo ben Víctor Conus, apelido suízo, orixe catalán, restaurante en Vigo. A súa croqueta de xamón foi finalista no prestixioso Madrid Fusión e agora é un fixo no menú desgustación do seu local. Preparala leva horas, dun día para outro.

"Eu creo que cando vas a un restaurante e probas a croqueta, sabes, a través desa croqueta, sabes se a cociña é mellor ou peor", asegura Conus.

E tamén hai croquetas que saltan da cociña á rúa. Everaldo Pessoa, apelido portugués, berce no Brasil, local en Pontevedra, apostou por abrir na cidade do Lérez un establecemento especializado en croquetas. Co tempo, o éxito levouno a abrir un despacho de croquetas para levar en plena praza da Peregrina. Nun bo día de verán, poden vender ata mil.

"A croqueta brasileira é un chisco distinta da croqueta española. A brasileira non leva bechamel, é unha masa por fóra e dentro, recheo", explica.

Unha boa croqueta, din os que saben, necesita, sobre todo, bo produto. Pero tamén tempo e man. E tamén precisa aceite. Porque non, se alguén o estaba preguntando, non é aconsellable fritir croquetas nunha frixideira de aire.