O exfiscal pídelle ao Constitucional que anule a condena e di que actuou para "desmentir informacións terxiversadas"

O exfiscal xeral do Estado Álvaro García Ortiz solicitou ao Tribunal Constitucional que anule a condena que lle impuxo o Tribunal Supremo como responsable de revelación de segredos de Alberto González Amador, parella da presidenta da Comunidade de Madrid, Isabel Díaz Ayuso.

Fíxoo a través dun recurso de amparo, no que a Avogacía do Estado, que o defendeu no xuízo, pide á Corte de Garantías no seu nome que declare "a nulidade da sentenza" e a "vulneración" de dereitos fundamentais como a presunción de inocencia, a tutela xudicial efectiva, a liberdade de expresión ou non declarar contra un mesmo.

García Ortiz foi condenado o pasado decembro a dous anos de inhabilitación para o cargo, a unha multa de 7.200 euros e a indemnizar con 10.000 euros a González Amador por danos morais.

No seu recurso reivindica que na súa actuación "existía unha finalidade institucional lexítima: desmentir informacións confusas, contraditorias e terxiversadas e defender a actuación da Fiscalía e dos fiscais intervenientes nun asunto de grande interese público, desmentindo as graves acusacións que publicamente se verteran contra ela".

Ao seu xuízo, o Supremo fixo na súa sentenza unha "valoración irracional e arbitraria dos indicios" e sostivo "a imputación da autoría en meras inferencias abertas, omitindo proba de descargo" como "o testemuño dos xornalistas que explicitamente declaran que o fiscal xeral non é a súa fonte".

"É arbitraria ao dar por probado que a filtración se produciu con intervención directa, ou a través dun terceiro, pero con pleno coñecemento e aceptación" del, "xa que non existe proba auténtica nin razoamento lóxico suficiente para atribuírlle ese coñecemento ou aceptación se a revelación proviñese doutra persoa da súa contorna", indica.

O que foi xefe do Ministerio Público critica que a decisión da maioría de maxistrados, cinco considerárono culpable, mentres que dous eran partidarias de absolvelo, pasou "dunha sospeita sobre persoas da contorna a unha atribución de autoría ou aceptación consciente ao acusado sen proba directa e mediante unha inferencia que é claramente indeterminada".

Á vez, apunta que a sentenza "non ten en conta nin as noticias de prensa que se fan eco do proceso penal" aberto a González Amador por presuntos delitos fiscais "moito antes da emisión da nota da Fiscalía", que é "garante da legalidade na transmisión de información veraz á opinión pública".

Refírese así á nota de prensa que a Fiscalía difundiu o 14 de marzo de 2024, "aclaratoria do sucedido", e que tivo "o obxectivo de defender a actuación da devandita institución", na que se detallaban 'emails' da defensa de González Amador cun fiscal nos que o noivo de Ayuso admitía delitos fiscais.

"Non houbo revelación en sentido típico, porque cando se publicou a nota informativa, toda a información xa fora difundida publicamente por distintos medios; por tanto, non se estaba descubrindo algo ignorado ou secreto", argumenta García Ortiz.

E engade que "non implicou un xuízo anticipado de culpabilidade por parte da Fiscalía, senón unha exposición factual, e que expresións como "delincuente confeso" ou "defraudador confeso" non foron usadas polo fiscal xeral na nota, senón por terceiros no debate público".

Tamén sostén que "existiu unha auto divulgación da confidencialidade por parte de quen a invocaba", é dicir, de "González Amador". Na súa opinión, a sentenza do Supremo "non valorou que existira unha auto divulgación por parte de González Amador", que "transmitiu a Miguel Ángel Rodríguez", xefe de Gabinete de Ayuso, "correos intercambiados entre o seu letrado e o fiscal".

E que "deu lugar á noticia falsa", continúa, á que reaccionou a Fiscalía, xa que se deu a entender que foi o Ministerio Público quen ofreceu pactar a González Amador, no canto de ao revés.

"A sentenza non ten en conta as actuacións da persoa cuxos datos confidenciais dise protexer, dado que é o mesmo quen os difundiu previamente e ademais cunha intencionalidade de estender unha falsidade sobre o trámite de conformidade", apostila.