Jorge Gago, gandeiro de vacas Caldelás: "non as cambio por nada"
As razas autóctonas son as máis axeitadas para sobrevivir ceibas no inverno galego
Visitamos unha gandeiría na parroquia de Fonfría, en Pedrafita, en plena montaña luguesa, unh área de invernos duros, con neve, auga e frío. Queremos saber como sobrevive ás baixas temperaturas o gando que vive ceibo no monte durante todo o ano. Interesámonos pola vaca caldelá, unha das razas autóctonas galegas.
Jorge Gago, o titular da explotación, acompáñanos ata o terreo onde está as vacas. Malia o frío semella que están ben. A rusticidade, a morfoloxía e os coidados de Jorge, que cada día lles leva auga e silo, fan que os animais sobrevivan na montaña.
"Non as cambio por nada, son duras, manéxanse ben e son as axeitadas para esta zona", coméntanos Jorge que ten un lote de máis dunha vintena de caldelás.
A caldelá e unha raza pura galeha. Crese que descende de antigos bovinos europeos adaptados ao clima húmido e ao terreo montañoso da rexión. A súa pelaxe avermellada uniforme e a súa capacidade de adaptarse a terreos difíciles diferénciana doutras razas galegas como a Cachena ou a Vianesa.
A orixe da raza Caldelá provén da comarca de Caldelas, na provincia de Ourense;coñecida pola súa carne de alta calidade e o seu temperamento dócil. Os animais desta raza teñen unha pelame negra con irisaciones avermelladas. Os machos adultos poden pesar entre 600 e 650 kg, mentres que as femias pesan entre 400 e 450 kg.
A Caldelá ten unha cornamenta longa e aberta, e a súa altura á cruz é de aproximadamente 132 cm para os machos e 128 cm para as femias.
