Condenado a tres anos e medio de cadea o loteiro da Coruña que quedou coa primitiva de 5 millóns

O loteiro acusado de quedar coa primitiva premiada con 4,7 millóns de euros na Coruña foi condenado a tres anos e seis meses de prisión. A sección segunda da Audiencia Provincial da Coruña condena, nunha sentenza do 10 de xuño divulgada este xoves, ao loteiro por un delito de estafa agravada, coa atenuante de dilacións indebidas.

Ademais, terá que abonar conxunta e solidariamente con Loterías, tamén condenada, a suma de 4,7 millóns de euros que corresponde ao premio. A mesma sentenza absolve ao seu irmán dun delito de encubrimento e branqueo de capitais. A sentenza non é firme, pois contra el cabe interpoñer recurso de casación ante o Tribunal Supremo. 

Os feitos probados da sentenza relatan que o loteiro, Manuel Reija, recibiu o boleto premiado nun grupo entregado por José Luis Alonso, que facía sempre as mesmas apostas, falecido en xaneiro de 2014 e que nunca soubo desta circunstancia, polo que agora reclamou a súa familia, que se decatou pola Policía.

O apostante deullo ao loteiro "confiando en que realizase o procedemento correspondente a calquera administración de loterías, é dicir, que introducise no terminal correspondente os diferentes boletos e comunicáselle o seu resultado, coa devolución dos mesmos se procedese".

Con todo, a sala sostén que o que fixo foi, ao ver que había un gran premio, gardar o grupo de recibos "nunha zona interior da súa administración", el alegou que os atopara abandonados sobre o mostrador, polo que a vítima abandonou a oficina "na crenza errónea de que o resgardo non obtivera ningún premio, sen o boleto e sen xustificante algún de premio".

"Minutos despois, o acusado realizou unha segunda comprobación do boleto agraciado xunto con outros boletos entregados polo apostante que tamén tiña no seu poder e que non resultaron agraciados, co fin de asegurarse da categoría superior do premio e por tanto do seu alto importe, así como de separar fisicamente o boleto premiado ao gardalo xunto cos demais entregados", engade o ditame.

Despois foi ver a seu irmán, Miguel Reija, entón delegado provincial de Loterías na Coruña, a quen llo mostrou e este devolveullo "na crenza errónea de que o seu irmán atopara o boleto e á espera de que o lexítimo posuidor puidese reclamalo á tarde". A sala considera que Miguel Reija nunca soubo da natureza do achado e sempre creu que realmente o atopara, polo que o absolve.

Descarta, por tanto, "a argumentación ideada polas acusacións" que "se basea nunha ideación de maquinación entre os dous irmáns para cobrar o boleto partindo da hipótese de que existía unha confabulación previa entre ambos".

Tamén descarta que o premio fose do outro reclamante, Manuel Ferreiro, ao darse a coincidencia entre as apostas habituais de Alonso e as do grupo de boletos, así como o feito de que as fixese sempre nas súas viaxes do Imserso por toda España.

A sala chama a atención sobre o feito de que, tras a comprobación dos boletos, instantes despois e con apenas uns segundos de diferenza repetísense exactamente varias apostas, con idénticos números, o que só podería facerse diante do apostante e non se realmente os boletos fosen achados sen ninguén na oficina.

"A lóxica lévanos á dedución anterior, que tras apoderarse con enganos da serie de boletos achegada polo apostante intentou cobrar o premio incluso enganando ao seu irmán", detallan os maxistrados.

Sobre o argumento utilizado polo loteiro durante o xuízo, que dixo que o boleto era un cheque ao portador e podería cobralo sen máis, a sentenza descártao e entende que o feito de notificar o suposto achado como un obxecto perdido buscou dar lexitimidade á súa actuación.

"Sería extremadamente sospeitoso pois que un titular dunha administración cobrase un boleto selado noutra administración distinta á súa e da mesma cidade, o que levou o agora acusado a urdir a trama do boleto atopado que non tivo o desenlace que el pensaba pois como o mesmo manifestou, non tiña nin idea de que existía o expediente de achado nin que era necesario a identificación do perceptor do premio", remata.