Atopan no convento de Santa Clara un cerebro saponificado, restos de nenos e o cadáver dun capelán
Supón o primeiro caso documentado dun cerebro nestas características nun xacemento na Península Ibérica
Os achados de Pontevedra sitúan o convento como un enclave "pioneiro no mundo" e abren novas liñas de investigación sobre a historia do recinto e da cidade
Escavacións no convento de Santa Clara (Deputación de Pontevedra)
As escavacións arqueolóxicas do convento de Santa Clara, en Pontevedra, permitiron localizar, entre outros achados, un cerebro saponificado que os investigadores consideran o primeiro caso documentado destas características na península ibérica e un dos poucos coñecidos a nivel internacional.
O vicepresidente da Deputación de Pontevedra, Rafael Domínguez, presentou este luns os últimos resultados dos traballos arqueolóxicos acompañado polo equipo responsable das escavacións, que encara xa o seu último mes de traballo de campo antes de iniciar unha nova fase centrada no estudo de laboratorio dos materiais recuperados.
Segundo explicou Domínguez, os achados sitúan o convento como un enclave "pioneiro no mundo" e abren novas liñas de investigación sobre a historia do recinto e da cidade de Pontevedra.
Os principais descubrimentos producíronse no interior da igrexa, onde apareceron enterramentos de relixiosas cuxos restos óseos atópanse moi deteriorados, aínda que se conservaron os sudarios. Tamén se localizaron os restos de dous menores, un deles con zapatos.
Entre estes achados destaca especialmente o cerebro saponificado, que, segundo os arqueólogos, constitúe "o primeiro caso documentado destas características na península ibérica e un dos poucos a nivel internacional". O equipo investigador sinala que unicamente se coñecen outros tres casos no mundo, localizados na Arxentina, Chile e Italia.
O cadáver dun capelán diante do altar
As escavacións permitiron localizar así mesmo o cadáver dun capelán enterrado diante da altar, que conserva os zapatos e boa parte da súa indumentaria. Domínguez cualificou este descubrimento de "algo excepcional e único". O achado adquire especial relevancia polo estado de conservación dos elementos téxtiles.
Os traballos tamén permitiron avanzar no coñecemento da configuración orixinal do claustro. Os arqueólogos continuaron escavando no espazo onde se documentara unha rampla e localizaron elementos que, segundo os técnicos, reforzan a hipótese de que o claustro puido contar inicialmente con tres ás.
Así mesmo, documentouse unha nova estrutura rectangular situada cara ao sur do bosque, cuxa funcionalidade aínda non puido determinarse. O equipo arqueolóxico considera que podería tratarse dun dos elementos estruturais máis antigos conservados dentro do recinto.
En canto aos materiais recuperados, as escavacións permitiron documentar xa máis de 3.000 elementos, entre os que figuran restos cerámicos datados entre finais do século XIV e o século XIX, alén de moedas, vidros e pezas líticas.
