A neve convértese nun recurso turístico de Pedrafita do Cebreiro cada vez que neva

 A 1.100 metros de altura, onde a pedra das pallozas se confunde co granito da montaña, o tempo trouxo outro xaneiro con imaxes de postal. O vento do noroeste varre a entrada a Galicia polo Camiño Francés, e trae consigo un manto branco que transforma este enclave lucense nun escenario que oscila entre o realismo máxico e o desafío da supervivencia.

Un temporal representa problemas para o transporte, traballadores e escolares pero tamén o significa disfrute do turismo de neve.
​Nunha era dominada polo algoritmo e a inmediatez, polas cómodas estacións de montaña, o turismo de neve en Piedrafita ofrece unha experiencia radicalmente distinta: Experiencias elementais.

Aquí, o lecer non está programado por monitores nin estacións de esquí mecanizadas. A diversión é orgánica: Facer un boneco de neve á sombra de construcións prerrománicas, deslizarse en zorra polas pendentes naturais que rodean o poboado, entrar nunha das tabernas locais para sentir o contraste do aire xélido co vapor do caldo galego.

​O aumento do fluxo de visitantes non está exento de desafíos. A beleza atrae, en días de temporal, centos de vehículos. A seguridade viaria e o respecto pola contorna rural son os piares sobre os que trata de asentarse este modelo de turismo de neve, de disfrute familiar.

​Piedrafita do Cebreiro segue sendo ese lugar onde Galicia empeza no alto. Un lugar onde os nenos aprenden que a neve non é branca, senón de todas as cores do atardecer, e onde os pais lembran que, ás veces, para avanzar, hai que saber deterse en metade da xistra.