A Fiscalía e a Avogacía apoian amnistiar a Puigdemont ante a negativa do Supremo

A Fiscalía e a Avogacía do Estado pediron ao Tribunal Constitucional que conceda o amparo ao expresident catalán Carles Puigdemont ante a decisión do Tribunal Supremo de non aplicarlle a Lei de Amnistía.

O Ministerio Público e a Avogacía do Estado presentaron os seus escritos ante a Corte de Garantías en que avogan por estimar o recurso de amparo do expresident contra a decisión do Tribunal Supremo de non aplicarlle a amnistía polo delito de malversación, segundo avanza El Español e confirma EFE en senllos escritos.

A grandes liñas, consideran que o alto tribunal debeu de aplicarlle a amnistía e critican a maneira que empregou o Supremo á hora de interpretar a norma e esquivar a súa aplicación á malversación porque a vontade do lexislador era clara.

"O que debeu facer o Tribunal Supremo é proceder á aplicación da Lei de Amnistía conforme á vontade de lexislador", sinala a Avogacía do Estado no seu escrito.

Din os servizos xurídicos do Estado que "a interpretación da lei como norma penal non pode facerse de maneira que resulte absolutamente imprevisible a súa interpretación e sen ningún soporte, como sucedeu coa realizada polo Tribunal Supremo".

É por iso que, continúa, "este caso constitúe un suposto de interpretación non motivada e irrazonable da lei que alcanza a gravidade suficiente para entender vulnerado o artigo 24 da Constitución, superando a marxe de apreciación que o sistema constitucional español recoñece, como non pode ser doutra maneira, ao Tribunal Supremo para a interpretación das normas".

Mentres que a Fiscalía sinala no seu escrito que "os razoamentos nos que o Supremo apoia a súa interpretación da Lei de amnistía non se axustan ao canon do artigo 24.1 da Constitución na súa vertente xenérica de dereito a unha resolución xuridicamente fundada exenta de erro patente, irrazonabilidade e arbitrariedade".

Porque, explica, a decisión do Alto Tribunal "carece, con todo, de toda xustificación argumental e, o que é máis determinante, de sustento real" porque "basta con ler o preámbulo de norma para comprobar que a vontade política do lexislador non é restrinxir a aplicación da amnistía (...), senón, como repetidamente citou o demandante, finalizar a execución das condenas e os procesos xudiciais que afectan a todas as persoas, sen excepción, que participaron no proceso independentista".

O Ministerio Público menciona a "cadea de contradicións e saltos argumentais dificilmente compatibles" coa carta magna que conduce, todo iso, a "unha clara vulneración do artigo 24.1".

Con senllos escritos xa sobre a mesa, a decisión da corte de garantías está cada vez máis preto, pero condicionada ao que o Tribunal de Xustiza da Unión Europea (TXUE) decida sobre as cuestións prexudiciais que elevaron os tribunais españois, un fallo que se espera que se coñeza como tarde no mes de marzo.

O avogado xeral do TXUE xa despexou o camiño cando o pasado novembro avalou a lei nun informe no que dixo que a norma se deu "nun contexto real de reconciliación política e social" e que "non existe un vínculo" directo entre os gastos do procés e un prexuízo ás finanzas europeas, como si entende o Supremo.

Unha vez que a Xustiza europea resolva esta cuestión, o Constitucional xa si poderá abordar directamente a resolución do recurso que, mesmo no caso de que fose favorable ao expresident, correspondería sempre ao Alto Tribunal a súa aplicación.

Mentres tanto, Puigdemont continúa sen poder regresar a España unha vez que hai dúas semanas o Tribunal Constitucional acordou por unha maioría de 10 a 1 manter a orde de detención nacional que pesa contra o expresident catalán, sempre que o Constitucional resolve o recurso de amparo.