Puigdemont prepara o seu regreso e descarta exercer como xefe da oposición no Parlament

O expresidente da Generalitat e líder de Junts, Carles Puigdemont, asegurou que prepara o seu regreso e descartou a posibilidade de exercer o posto de xefe da oposición no Parlament.

"Non podería exercer como tal, pero por outra banda, aínda que puidese, paréceme que quen foi presidente da Generalitat e ocupou a presidencia, que é unha institución, non é correcto que vaia despois a controlar ao presidente, sexa quen sexa", destacou nunha entrevista en La2 Cat recollida por Europa Press.

Tamén manifestou que se está chegando a un punto irreversible tras o aval do Tribunal Constitucional (TC) á Lei de Amnistía: "É irreversible e, por tanto, deberán acabar asinando a rendición. E é verdade que agora a miña cabeza empezou a pensar que, efectivamente, o retorno xa se debe preparar. Así como dediquei moito tempo a preparar o meu exilio, se era necesario crónico, agora estou a preparar o meu retorno".

Tras explicar as súas primeiras noites en Bélxica, concretou que non quixo escapar nin esconderse porque se acabou instalando no corazón de Europa, e que se quixese pasar desapercibido ou procurar pola súa situación privado escollese vivir "nun país que non tivese tratado de extradición con España".

"Pero expúxenme a ser extraditado, e ademais non pasei desapercibido porque a miña función era sacudir a opinión pública, internacionalizar o conflito e traballar desde o corazón de Europa para explicar que problema hai entre Catalunya e España e buscar tamén solución políticas", apuntou. Sobre a amnistía, tras admitir que chegou a pensar que non lla aplicarían nunca no seu caso porque, ao seu xuízo, ninguén quería o seu regreso, concretou que aínda non o fixeron: "E non se pode descartar nunca que actúe como actuaron toda a vida, na marxe de toda lóxica xurídica", engadiu.

Rexeitou un indulto

Explicou que, antes de que os votos de Junts foran decisivos tras as xerais de 2023, recibiu a visita discreta dun político do PSOE --cuxo nome non quixo desvelar-- que lle ofreceu "un trato similar aos indultos" que rexeitou: díxolle que só aceptaría unha amnistía e que, se non era así, estaba disposto a quedarse toda a vida en Bélxica.

Segundo Puigdemont, o político socialista pechou a porta á posibilidade de calquera amnistía, algo que cambiou cando os socialistas necesitaron o apoio da súa formación para a investidura de Pedro Sánchez, aclarou.

Ao preguntárselle se faría o mesmo tras o 1-O de 2017 se soubera que estaría 9 anos fóra, destacou que cando o decidiu sabía que entraba nun terreo de incerteza e que podería non regresar nunca: "Estaba disposto a quedar toda a vida aquí a cambio de protexer a institución".

"Mentaliceime porque sabía que sería duro e que se non me preparaba psicoloxicamente non o podería resistir. Eu loitaría por volver, era o meu obxectivo principal", manifestou Puigdemont, que estaba convencido de que o paso por prisión podía ser relativamente curto pero que a súa situación, a pesar de que podía alongarse, acabaría sendo insostible para o Estado pola presión que podían exercer en Europa.

"Non fun nunca en ningún maleteiro"

Aínda que non pasou medo pero si respecto, detallou que a noite do 29 de outubro de 2017 saíu de Xirona sentado nun coche en dirección a Bélxica, indicando que hai imaxes que o demostrarán, vestido con americana e gravata e cunha bolsa de man co imprescindible: "Non fun nunca en ningún maleteiro", tampouco cando regresou o 8 de agosto de hai dous anos a Cataluña e volveu irse a Waterloo.

En agosto de 2024, concretou que el quería entrar no Parlament pero era consciente de que, se o intentaba, sería detido antes de poder acceder e falar na Cámara catalá, e sacou peito da "coraxe" que supuxo o ocorrido.

Alén de precisar que dúas persoas voluntarias axúdanlle nas tarefas de seguridade desde o primeiro día que viaxou a Bruxelas, deu por feito de que a súa volta a Cataluña pode supoñer máis riscos neste ámbito a nivel privado, "e poida que un día teña que ir a Madrid", especificou.

Tamén manifestou que nunca quixo protagonizar a "canallada" de volver e que, a pesar de sentirse perseguido e vixiado, un día fixo que unha persoa conducira o seu coche belga ata a súa casa en Sant Julià de Ramis (Xirona), sen el, e ninguén o parou na fronteira ao entrar e saír de novo.

Sobre se se arrepinte de algo, asegurou que non aínda que "se cadra fixese cousas diferentes" e, cando se lle preguntou se o volvería a facer, respondeu que o está volvendo facer e que nunca deixou de facelo. "Non podo parar. Ninguén me obrigou a coller este traballo. Fíxeno asumindo todas as consecuencias e debo corresponder a isto. E agora teño unha responsabilidade polo que representa a institución da presidencia da Generalitat e en relación a un proceso que, para min, é parte da miña vida desde que teño uso de razón, que é o proceso de independencia de Catalunya", expuxo.

Máis aló das consecuencias familiares que tivo vivir 9 anos fóra, como a morte dos seus pais e non poder asistir ao enterro, detallou que o primeiro que fará, unha vez resolto o tema institucional, será ir ao cemiterio de Amer (Xirona) a visitar as súas tumbas, e logo ir á súa casa.

Non bota de menos o Parlamento Europeo

Si deixou claro que non bota de menos o Parlamento Europeo (PE) e menos aínda as viaxes a Estrasburgo, desvelou que das moitas visitas que recibiu unha das que lle sorprendeu foi a do expresidente do FC Barcelona Joan Gaspart, ao que lle agradeceu o apoio recibido.

Tamén explicou que en Bélxica tivo que sacarse de novo o carné de conducir, que o único soldo que recibe é o soldo raso como deputado de Junts do Parlament e que o alugueiro da casa de Waterloo págase con diñeiro de doazóns: "Non a paga nin directa nin indirectamente nin un euro público", especificou.