Por que é tan importante a reapertura do paso de Rafah para Gaza que linda con Exipto?
Rafah é a principal vía humanitaria, de salvación dos palestinos, para saír de Gaza e ter unha conexión co exterior
Foi a vía de saída para escapar do conflicto para as persoas con dobre nacionalidade
Israel comezou en 2007 un bloqueo terrestre, marítimo e aéreo sobre o territorio palestino, polo que Rafah
Paso de Rafath este domingo, agardando saír con doentes paletinos. Imaxe Reurters
A reapertura do paso fronteirizo de Rafah, que linda a Franxa de Gaza con Exipto, é un paso esencial da segunda fase da tregua auspiciada polo presidente estadounidense, Donald Trump, xa que o paso é visto como unha vía de salvación para moitos palestinos e a única conexión real do territorio co exterior.
Nin os férreos controis previstos para a entrada e a saída, nin as dúbidas sobre se as autoridades militares israelís, que terán a última palabra á hora de decidir quen sae e, sobre todo, quen entra, opacan a esperanza de que este cordón umbilical co mundo permita mellorar a situación en Gaza.
Rafah, a principal vía humanitaria de saída de Gaza
Israel comezou en 2007 un bloqueo terrestre, marítimo e aéreo sobre o territorio palestino, polo que Rafah, que é un paso terrestre para persoas, non para mercadorías, era a ligazón vital entre o territorio asediado e o resto do mundo, pois era o único punto de contacto da Franxa co exterior fóra do control de Israel.
Tras o ataque de Hamás en territorio israelí do 7 de outubro, que deixou uns 1.200 mortos, Israel pechou todos os seus pasos a Gaza e deixou a Rafah como única entrada para a axuda humanitaria.
O 7 de maio de 2024, as tropas israelís que invadiron o territorio palestino ocuparon o paso e bloquearon completamente o fluxo de axuda.
En calquera caso, Israel xa bombardeara o lado palestino de Rafah e obrigou a Exipto a suspender o cruzamento durante os primeiros días do conflito, mentres buscaba reparar os danos en tempo récord e habilitar obras para adaptalo ao paso de mercadorías.
Desde entón a axuda acumúlase no lado exipcio da fronteira, onde chega por estrada a través do deserto do Sinaí ou por vía aérea á o Arish, o aeroporto máis próximo a Gaza.
Control de entrada por parte Exipto
Antes da guerra, Exipto, que mantiña malas relacións con Hamás, permitía o fluxo de entrada a Gaza e a saída dalgunhas persoas -funcionarios, estranxeiros, enfermos, ou gazatíes con visados para viaxar a terceiros países, entre outros- aínda que limitaba o transito de saída para a maior parte da poboación.
Durante o conflito Rafah se readaptó para xestionar a axuda humanitaria, con almacéns situados no lado exipcio da fronteira e centenares de camións agardando os permisos para entrar ao territorio.
Sempre baixo permisos de Israel, e baixo recorrentes bloqueos que durante meses impediron o ingreso de toda axuda, algúns camións lograron entrar por Rafah con destino a outro posto fronteirizo baixo control do Exército israelí, onde se decidía se os produtos enviados podían ingresar ao territorio ou eran rexeitados.
Desde a entrada en vigor do plan de paz o pasado outubro, o fluxo de axuda foi máis frecuente.
Vía de saída para escapar do conflicto para as persoas con dobre nacionalidade
Pese ao bloqueo israelí, e especialmente durante os períodos máis duros do conflito, Rafah converteuse na vía pola que os gazatíes con dobre nacionalidade, con familiares en Exipto, ou os que puideron pagar unhas "taxas de coordinación" puideron escapar do conflito ao país árabe.
Israel, que non escondeu o seu desexo de despoblar o territorio palestino, permitiu ese fluxo ao exterior de varios miles de persoas mentres Exipto fixo a vista gorda.
Cada noite as autoridades do paso no lado palestino publican unha listaxe coas persoas que foron aprobadas, cuxa solicitude e aceptación pode durar varias semanas, para poder cruzar ao Sinaí, entre as que se inclúen os feridos graves que posteriormente son trasladados a hospitais de Exipto, de Emiratos Árabes Unidos, de Italia ou de Catar, entre outros.
Espérase que agora poidan cruza enfermos de menor gravidade en busca de tratamento en Exipto.
Dun control a outro : o paso fronteirizo reflicte a inestabilidade pola que durante décadas viviu esta zona
A historia do dominio deste paso fronteirizo reflicte a inestabilidade pola que durante décadas viviu esta zona.
Israel invadiu a península do Sinaí na Guerra dos Seis Días de 1967, pero logo devolveulla a Exipto no tratado de paz que ambos os países asinaron en 1979.
Os últimos soldados israelís saíron do Sinaí en 1982.
Israel controlaba o cruzamento de Rafah ata 2005, cando se retirou de Gaza.
O paso quedou baixo control de Exipto, da Autoridade Nacional Palestina e da Unión Europea, que lanzou ese ano a Misión de asistencia fronteiriza da Unión Europea (EUBAM, en inglés) co obxectivo de supervisar as operacións fronteirizas de Rafah e fomentar a confianza entre Israel e o goberno palestino.
Esta confianza terminou en 2007, do mesmo xeito que a misión europea, tras a toma do poder en Gaza por parte de Hamás.
Ante o bloqueo, floreceu o contrabando na zona fronteiriza e todo tipo de mercadorías, tamén armas, introducíanse través dunha extensa rede de túneles que atravesan a fronteira.
Serán os mesmos actores os que agora se encarguen do cruzamento, agora cun posto militar israelí no lado palestino que poderá vetar calquera entrada ao territorio. EFE
