O Supremo condena a García Ortiz: "Non pode responder a unha noticia falsa cun delito"

O Tribunal Supremo sustentou a condena a inhabilitación do fiscal xeral do Estado Álvaro García Ortiz tanto na filtración á prensa do correo coa admisión de dous delitos contra a Facenda da parella de Isabel Díaz Ayuso como na nota de prensa que emitiu a Fiscalía o 14 de marzo de 2024.

O Alto Tribunal fixo pública este martes, 19 días despois de adiantar a decisión, a sentenza na que impón a García Ortiz dous anos de inhabilitación para o cargo de fiscal xeral e 7.200 euros por un delito de revelación de datos reservados, que conta co voto particular de dúas maxistradas, que apoiaban a absolución.

A sentenza, subscrita pola maioría de cinco membros do tribunal, considera probado que foi o fiscal xeral ou unha persoa do seu círculo, e co seu coñecemento, quen filtrou á Cadena Ser o correo do 2 de febreiro de 2024 en que o avogado de Alberto González Amador, parella da presidenta madrileña, aceptaba no seu nome dous delitos contra Facenda en busca dunha conformidade co fiscal que o investigaba.

"O fiscal xeral do Estado non pode responder a unha noticia falsa mediante a comisión dun delito", sostén a sentenza, de 180 páxinas, que subliña que sobre García Ortiz pesaba un reforzado deber de reserva que quebrantou sen xustificación.

A sentenza ve na filtración do correo e na nota de prensa unha unidade de acción, ao considerar que a nota consolida a filtración iniciada polo correo e oficialízaa. 

Non hai alternativa

Na súa sentenza, que avala dilixencias de investigación como o rexistro histórico no despacho do fiscal xeral, repasa os feitos probados para acabar concluíndo que non existe unha explicación alternativa a que fose García Ortiz quen filtrou.

"O acceso singular á documentación, a secuencia temporal de comunicacións, a urxencia mostrada na obtención dos correos, a chamada do xornalista, o posterior borrado dos rexistros" ou "os receos expresados polas súas subordinadas sobre a filtración" son algúns deses "indicios acreditados".

A Sala menciona a existencia dunha publicación que atribuía a oferta do pacto ao fiscal e as mensaxes do xefe de gabinete da Comunidade de Madrid, Miguel Ángel Rodríguez, que, nunha "especulación gratuíta", dixo que o fiscal o retirara por ordes de arriba.

Pero non entende a "présa" do fiscal xeral á hora de reclamar os correos do avogado de González Amador porque estes, subliña, "non eran necesarios" para "negar publicamente que dese ordes" de retirar dito pacto, xa que había moitas posibilidades para "reaccionar contra unha loia" sen expoñer o acusado como delincuente confeso.

Tras repasar o intercambio de comunicacións entre o fiscal xeral e subordinados a noite do 13 de marzo, a sentenza declara probado que o correo do letrado "foi comunicado desde a Fiscalía Xeral do Estado" á Cadena Ser.

Esa mesma noite elaborouse a nota de prensa "seguindo instrucións expresas do fiscal xeral do Estado", prosegue a sentenza, que considera probado que á mañá seguinte a fiscal superior Almudena Lastra, "molesta pola filtración", preguntou a García Ortiz se filtrara a nota, e el respondeulle: "iso agora non importa". Tras a nota informativa, o Supremo destaca que diversos medios e membros do Goberno cualificaron a González Amador "delincuente confeso".

Non pode responder a unha noticia falsa cun delito

A sentenza, subliña que "o fiscal xeral do Estado non pode responder a unha noticia falsa mediante a comisión dun delito". "A negación dunha noticia incerta non require a afirmación pública da responsabilidade penal recoñecida", di a resolución en relación ao recoñecemento da fraude de González Amador, e fai fincapé en que sobre García Ortiz pesaba un reforzado deber de reserva que quebrantou sen xustificación.

Porque os maxistrados inciden en que se revelaron datos que o fiscal xeral coñecía por cargo e que non deberon ser divulgados. "Prodúcese a lesión aos dereitos fundamentais do imputado se a información que se divulga pola autoridade ou funcionario fai aparecer unha persoa como culpable dun delito cando, ata o momento, só é sospeitosa da súa comisión ou, unicamente, foi denunciada", afirma.

Con todo, os maxistrados inciden en que o deber de información non é absoluto, e engaden que "informar a opinión pública non é terzar en polémicas mediáticas asumindo o sacrificio dos dereitos que asisten" a quen ofrece un pacto.

Segue sendo secreto a pesar de ser divulgado

O tribunal rexeita unha das principais teses da defensa: que o correo xa se coñecía. Porque, di, o "deber de confidencialidade" do fiscal xeral "non desaparece" porque a información que coñece polo seu cargo sexa pública.

Con todo, os maxistrados deixan claro que non está en xogo a credibilidade dos xornalistas que afirmaron coñecer o correo antes que o fiscal xeral "A Sala non cuestiona a veracidade das súas informacións. O seu testemuño foi especialmente esclarecedor", subliña o tribunal, que compara o "acusado contraste" entre a "prudencia profesional" dos xornalistas e "a precipitación" coa que García Ortiz "non dubidou en facer posible a difusión pública das comunicacións, sempre confidenciais, entre un avogado e Fiscalía para chegar a un acordo de conformidade".

E ve unha "acusación grave" da defensa que afirme que ata 600 persoas da administración puideron ter acceso á causa do empresario, que podería "poñer de manifesto un funcionamento anormal dun servizo público" que, ademais, necesitaría "un mínimo de proba".

Unha forma de actuar un tanto anómala

Tras aludir á "abundante proba", o tribunal menciona outras filtracións que non foron obxecto de xuízo pero que -di- revelan "unha forma de actuar un tanto anómala".

Admite o dereito de García Ortiz a non contestar as acusacións, aínda que tamén considera que a súa declaración foi "estratexicamente unilateral", sen permitir a "contradición", o que fai que o "valor probatorio das súas respostas se resinta".

A pesar de que García Ortiz negou filtrar o correo, o tribunal cre que a súa declaración acreditou as súas xestións para obtelo, e alude á súa condición de dato reservado, da que foron conscientes tanto os xornalistas que o coñeceron como quen fora líder do PSOE-M, Juan Lobato, que "non quixo utilizalo sen verificar a súa orixe e a súa previa publicación" cando Pilar Sánchez Acera, antigo cargo da Moncloa, llo remitu.

Nese contexto ve "lóxica" a reacción da fiscal Almudena Lastra, "amoestando o seu máximo xefe por filtrar os correos, ao que este se limitou a contestar que iso 'agora non importa'".

Rexeita que, como mencionaron algunhas testemuñas, Lastra estivese "reticente, nin resentida, pola súa situación ou trato dentro da cúpula fiscal", senón que cre que foi "fiel" a García Ortiz e alertouno de que había informacións falsas, pero discrepou da súa actuación "revelando unha información que atentaba seriamente" á intimidade e confidencialidade.

Un borrado "concienzudo" do móbil

A sentenza ve de especial relevancia o borrado das mensaxes de García Ortiz, "casualmente" tan só un día despois de que a Sala abrise causa, "eliminando rexistros que poderían aclarar o percorrido do correo" e as súas comunicacións.

Foi un "borrado concienzudo-dobre borrado", como dixo a UCO, e que "elixise ese día tan singular", aínda que se presente "como unha rutina periódica", é para o Supremo unha "coincidencia moi rechamante".

Tratouse "dun acto que permite constatar o ocultamento para evitar un posible descubrimento de datos incriminatorios", engade e rexeita que haxa un deber ou un dereito de destruír regularmente a información dun dispositivo oficial. 

Dúas xuízas do Supremo non ven probas contra o fiscal: "Desmentiuse unha acusación falsa"

A sentenza que inhabilita o fiscal xeral do Estado conta co voto particular de dúas maxistradas, que non ven probas para condenar a Álvaro García Ortiz por revelar datos da parella de Isabel Díaz Ayuso e apuntan a que se desmentiu unha acusación falsa de actuación ilícita da Fiscalía.

O voto particular das maxistradas Susana Polo e Ana Ferrer, que acompaña a sentenza condenatoria, aposta por absolver o fiscal dun delito de revelación de segredos ao considerar que non quedou acreditado que fose el, de forma directa ou a través dun terceiro, quen filtrou á prensa o correo no que o avogado de Alberto González Amador admitía a comisión de dous delitos fiscais.

Ademais, non ven delito na difusión da nota de prensa con que a Fiscalía negou retirar unha oferta de pacto a González Amador, como publicaran varios medios, pois este comunicado contiña datos que xa foran revelados previamente e porque se desmentiu unha acusación falsa de actuación ilícita da Fiscalía, que era a única opción legal, xa que o contrario sería dar por válida a afirmación que atacaba de plano a legalidade da actuación da Fiscalía. 

O Supremo exclúe a versión dos xornalistas dos feitos probados sobre o fiscal

O Tribunal Supremo di dar "veracidade" ao relato dos xornalistas que dixeron coñecer antes que o fiscal xeral o correo sobre a parella de Isabel Díaz Ayuso, aínda que rexeita incluílo nos feitos probados da súa sentenza e subliña que, en calquera caso, a súa versión non exculpa a Álvaro García Ortiz.

O testemuño destes xornalistas era un dos principais argumentos de descargo da defensa do fiscal xeral.

A Sala subliña a "abundante proba" de que García Ortiz "tivo unha participación directa para facer chegar" ao xornalista da Cadena Ser Miguel Ángel Campos o correo en que o avogado da parella da presidenta madrileña recoñecía no seu nome dous delitos fiscais.

Ao mesmo tempo, di non cuestionar a veracidade "doutros xornalistas" que na vista afirmaron "ter á súa disposición, por fontes alleas" ao fiscal xeral a mencionada comunicación, pero non inclúe este testemuño nos feitos probados da sentenza. E sinala que, aínda que o fixesen, o seu relato non alteraría a comisión dun delito de revelación de datos reservados por parte de García Ortiz porque, aínda que estes xornalistas coñecesen devandito correo, o fiscal xeral debía respectar o seu carácter reservado e non divulgalo.

O Goberno aproba o nomeamento de Peramato como fiscal xeral do Estado

O Goberno aprobou este martes o nomeamento de Teresa Peramato como fiscal xeral do Estado en substitución de Álvaro García Ortiz, condenado a dous anos de inhabilitación por un delito de revelación de datos reservados. Así o anunciou a portavoz do Goberno, Pilar Alegría, na conferencia de prensa posterior ao Consello de Ministros en que evitou comentar a sentenza do Supremo que sustenta a condena a García Ortiz porque, segundo explicou, aínda non tivo tempo de lela.

Tras o seu nomeamento polo Consello de Ministros, Peramato deberá agora prestar xuramento ou promesa ante o rei e, posteriormente, tomará posesión do cargo ante o pleno do Tribunal Supremo.

Teresa Peramato (Salamanca, 1962) é considerada unha das grandes impulsoras da especialización xudicial na loita contra a violencia machista. Ao longo da súa carreira, ocupou cargos como o de fiscala delegada para a Sección de Violencia Sobre a Muller na Fiscalía Provincial de Madrid ou fiscala de Sala contra a Violencia sobre a Muller entre 2021 e 2025. 

O PSOE ratifica que non comparte a condena a García Ortiz e destaca o voto discrepante

O PSOE asegurou este martes que respecta a sentenza do Tribunal Supremo que condena o xa exfiscal xeral do Estado e acata o sentido da senteza , pero non o comparte, e destacou o voto particular que subscribiron dúas maxistradas que discrepan da maioría. "Convén lembrar a orixe deste caso: non nace de ningunha conspiración, nin de ningunha trama política; nace dunha presunta fraude fiscal confesado polo noivo de Isabel Díaz Ayuso. Todo parte dunha non-declaración a Facenda, un feito obxectivo e recoñecido", subliñou o PSOE nun comunicado.

Fronte a ese "feito", os socialistas remítense ao voto particular que asinaron as maxistradas Susana Polo e Ana Ferrer, que apostan por absolver ao fiscal dun delito de revelación de segredos ao considerar que non quedou acreditado que fose el, de forma directa ou a través dun terceiro, quen filtrou á prensa o correo no que o avogado de Alberto González Amador admitía a comisión de dous delitos fiscais.

O partido mostra a súa preocupación ademais por que a sentenza se faga pública máis de dúas semanas despois de coñecerse o fallo, o que, ao seu xuízo, contribuíu á incerteza. E reitera o seu recoñecemento a García Ortiz "polo seu servizo público e o seu defensa dos principios" que sosteñen a democracia. 
 

O PP di que Sánchez debería seguir os pasos de García Ortiz e dimitir

O PP afirmou que o presidente do Goberno, Pedro Sánchez, debería seguir os pasos do ex fiscal xeral do Estado e dimitir. A través dun comunicado, o partido liderado por Alberto Núñez Feijóo apuntou que "é un gran día para a democracia" pero tamén "un mal día para un presidente" quen, "se tivese un mínimo de dignidade", debería seguir os pasos do exfiscal e dimitir.

Segundo o PP, o Supremo confirmou que "o fiscal xeral de Pedro Sánchez" é "un delincuente con sentenza firme", quen "actuaba baixo o amparo e ás ordes" do presidente do Goberno, quen trata de "controlar" a xustiza e acabar coa separación de poderes. E confirmou tamén que España ten "unha xustiza independente e que funciona", onde ninguén, por moi fiscal xeral do Estado que sexa, pode estar por encima da lei.

Rueda cre que a sentenza de García Ortiz acredita un uso “partidista” da Fiscalía Xeral do Estado

O presidente da Xunta, Alfonso Rueda, considerou que tras facerse pública a sentenza que condena o fiscal xeral do Estado, Álvaro García Ortiz, queda “perfectamente acreditada a utilización partidista dun órgano tan importante” como a Fiscalía Xeral do Estado.

En opinión do xefe do Executivo galego, a información coñecida nesta xornada evidencia as razóns da sentenza a pesar de que durante estes días pasados os membros do Goberno central protagonizaron un “intento de desacreditar” o Tribunal Supremo. “Oímos de todo”, reprochou Roda sobre as declaracións vertidas mentres non se coñecía a sentenza divulgada agora.

Segundo o mandatario autonómico, con esta resolución “non cabe dúbida da utilización partidista das institucións”, e a iso engadiu que, ademais, “non é a única por parte deste Goberno”.