O arco de Mazarelos, única porta do medievo que Compostela conserva, será restaurado
O Consorcio de Santiago de Compostela, un ente participado polo Concello, a Xunta e o Goberno central, adxudicou as obras desa pasaxe
Segundo o Códice Calixtino, a porta era vía de entrada de mercadorías como o viño do Ribeiro e cereais da meseta castelá
Arquivo TVG
O arco de Mazarelos, la única porta de la segunda muralla do medievo que aínda conserva Santiago de Compostela, será restaurado para frear a súa deterioración, informaron este venres os promotores da obra.
O Consorcio de Santiago de Compostela, un ente participado polo Concello, a Xunta e o Goberno central, adxudicou as obras desa pasaxe, "un dos vestixios máis singulares do antigo recinto defensivo de Santiago de Compostela".
Trátase da "única porta da antiga muralla medieval que se mantén no seu emprazamento orixinal", indica o Consorcio nun comunicado, das sete que contaba a cidade.
As obras adxudicadas prevén unha limpeza e restauración dese monumento; a eliminación da vexetación e a "colonización biolóxica"; a consolidación de cantería e cachotería de pezas deterioradas, e unha mellor estanquidade da parte superior para evitar filtracións de auga de choiva, engade a nota.
Ademais, os traballos inclúen retirar ou recolocar cables, placas e outros elementos que alteran a percepción dese monumento e "mellorar a estabilidade e durabilidade dos materiais e favorecer a conservación a longo prazo dese elemento histórico", segundo o Consorcio.
A porta de Mazarelos é a única da segunda muralla medieval de Santiago que aínda se conserva no seu estado orixinal e formaba parte do recinto defensivo da cidade impulsado a partir do século XI.
Ese arco permitía o acceso á cidade pola vía procedente de Ourense e constituíu durante varios séculos un importante punto de entrada de mercadorías, entre elas, segundo o Codex Calixtinus, o viño do Ribeiro, pero tamén de cereais procedentes da meseta de Castela.
Nos séculos XVI e XVII houbo reformas na muralla, que era duns cinco metros de altura e de dúas a dous metros e medio de espesor, e a mediados do século XVIII comezou a súa demolición xa que non era necesaria na práctica a efectos defensivos tras a introdución da artillería pesada, segundo o Consorcio.
Ademais, o muro constituía unha barreira que impedía a comunicación entre a améndoa histórica e o resto da cidade e o seu territorio, polo que no século XIX acabou practicamente demolido e só perduran algúns restos, entre eles o arco de Mazarelos, no casco antigo da cidade, inscrito en 1985 na lista do patrimonio mundial da Unesco.