A xuíza asume que Carlos Mazón non tivo responsabilidade na xestión da dina

A xuíza de Catarroja, que instrúe a causa penal pola xestión da dina, asumiu que o entón president da Generalitat, Carlos Mazón, non tivo responsabilidade de coordinación nin de impartir instrucións durante a emerxencia, de modo que esta función recaía sobre os responsables do Plan Especial de Inundacións.

Así o reflicte a instrutora nun auto, feito público este mércores polo Tribunal Superior de Xustiza da Comunitat Valenciana, no que rexeita a petición da acusación que exerce Compromís de que declaren como testemuñas o que fóra conseller de Educación, José Antonio Rovira (actualmente de Facenda), e o conseller de Agricultura, Miguel Barrachina.

Coordinaban os responsables do Plan de Inundacións 

A xuíza argumenta que a función de coordinar ás diferentes consellerias e impartir instrucións durante a xestión da emerxencia recaía sobre os responsables do Plan Especial de Inundacións da Comunidade Valenciana, polo que os testemuños solicitados "non poderían, en consecuencia, recaer sobre os devanditos extremos", alén de que ningún dos conselleiros cuxa testifical se solicita participou na reunión do Cecopi, nin presencialmente nin de forma telemática.

"Descartada a responsabilidade do presidente da Generalitat na realización de actuacións de coordinación, e a obrigación de impartir instrucións entre as distintas consellerías durante a xestión da emerxencia, conforme se expresou no auto do TSXCV do 16 de marzo de 2026, devandita función (...) recae sobre os responsables do Plan Especial de Inundacións da Comunidade Valenciana, nas dúas fases polas que atravesou a emerxencia. Nunca se declarou a situación de emerxencia catastrófica", apunta.

Ambos os testemuños solicitados por Compromís "non poderían, en consecuencia, recaer sobre os devanditos extremos. A análise da referida coordinación ha de constatarse pola existencia de ordes, comunicacións que de forma expresa atendesen o risco derivado da dina, con orixe en quen ostentaba a posición de garante, que eran os directores do Plan, nas respectivas situacións de emerxencia", segundo argumenta a xuíza no seu auto.

"En calquera caso, o testemuño de quen fóra a portavoz do Consell a data da dina, Ruth Merino, pode incidir sobre parte dos devanditos extremos -a coordinación-, partindo doutra banda de que o relevante non é a deliberación que puidesen ter dentro da reunión do Consell os membros do mesmo, senón as conclusións ás que se chegou no devandito Consell e que de forma pública puidésense exteriorizar pola citada portavoz", explica a instrutora,