A vida tras a muralla dun mosteiro de clausura
O mosteiro das Bernardas, en Ferreira de Pantón, abre novos espazos aos visitantes
A Casa das Donas amosa as antigas celdas, con habitacións para señoras e criadas
Tras a muralla de pedra do mosteiro das Bernardas, prevalece a calma dun espazo de clausura. Máis de cinco séculos de historia ábrense ao visitante, que pasea polos lugares antano reservados ás donas e as súas criadas.
Beatriz Pérez Pereira, guía de Máis que Románico: "A peculiaridade é que eran grandes damas, moitas veces viúvas. Elas entraban coas criadas, co seu servizo".
Ata agora, as visitas estaban restrinxidas ao claustro e a igrexa, onde tamén hai novidades. Unhas pinturas murais do século XVI que empezan a aflorar timidamente.
Sen invadir a zona de clausura, onde aínda residen sete monxas, os visitantes paséanse por espazos rescatados do tempo, como a antiga cociña.
"Moitas escollían isto porque era unha maneira de crecer culturalmente, estar tranquilas, cultivar terras...", explica a guía.
Pegadas dunha historia vinculada aos labores da Ribeira Sacra.
"A min interésame como nos contan a vida destas persoas, dedicadas ao retiro, o sacrificio". "Eu teño curiosidade desde unha perspectiva feminista: saber como era a vida de todas estas mulleres, se elixían, se non elixían...", comentan dúas visitantes.
Un paseo pola historia desde o recollemento do mosteiro.
