O primeiro informe oficial do accidente de Adamuz apunta a unha fractura de carril previa ao paso do Iryo que descarrilou

A Comisión de Investigación de Accidentes Ferroviarios (CIAF) considera que as marcas atopadas nas rodas do Iryo descarrilado e a deformación observada no carril son compatibles con que o carril estivese fracturado e entende que esta fractura produciuse antes do paso do tren.

"Pódese expor a hipótese de que a fractura do carril produciuse con anterioridade ao paso do tren Iryo sinistrado e por tanto ao descarrilamento", subliña a nota publicada pola comisión encargada de investigar as causas que provocaron este accidente ferroviario en Adamuz (Córdoba), que causou a morte de 45 persoas.

Esta hipótese, advirte, deberá ser corroborada por cálculos e análises detalladas posteriores.

A CIAF explica que ademais das marcas atopadas no tren de Iryo descarrilado detectáronse outras marcas cun patrón xeométrico compatible nas bandas de rodadura dalgunhas rodas dereitas de tres composicións diferentes que circularan pola zona con anterioridade ao accidente.

Trátase dun tren de Renfe que pasou por Adamuz arredor das 19:09 horas e outros dous trens de Iryo que o fixeron ao redor das 17:21 horas e 19:01, respectivamente.

Por iso, expón como hipótese que a fractura do carril produciuse con anterioridade ao paso do Iryo sinistrado e, por tanto, ao descarrilamento.

 Marcas atopadas nos coches

No tren de Iryo os investigadores detectaron marcas na banda de rodadura das rodas ao lado dereito dos coches 2, 3, 4 e 5. Estas teñen un patrón uniforme nos coches 2, 3 e 4 e son compatibles cun impacto na cabeza do carril.

Subliña a CIAF que estas marcas nas rodas e a deformación no carril poden responder a que o carril estivese fracturado e que, ao estar interrompida a súa continuidade, a parte anterior á rotura recibiría inicialmente o peso total da roda, provocando que esa parte do carril descendese levemente.

Iso provocaría momentaneamente un chanzo entre os dous lados da fractura que golpearía a lamia da roda.

O feito de que as marcas estean só nas rodas dos eixes impares veo compatible con que a primeira roda de cada 'bogie' recibise o impacto da cabeza do carril fracturado. Producido ese primeiro impacto, o carril golpeado tamén se deforma e descende, tanto polo impacto como por soportar o peso da primeira roda.

"A velocidades da orde de 200 km/h a segunda roda pasa tan pronto (ao redor dunhas 3 centésimas de segundo despois) que o carril impactado non ten tempo a recuperar esa deformación, e por tanto non golpea a segunda roda do bogie como o fixo coa primeira", indica.

 Factores que explican o descarrilamento do coche 6

As marcas no coche 5 teñen un patrón diferente ás do resto dos coches pero son compatibles cun impacto contra a cabeza de carril nunha posición de non continuidade coa zona previa á fractura.

Explica a CIAF que o feito de que estas marcas atópense no coche 5 e que o 6 fose o primeiro descarrilado pode responder a que o carril se estivese envorcando cara ao exterior durante o paso do coche 5, de maneira que o coche 6 descarrilou debido a unha falta completa de continuidade na rodadura.

Sobre o terreo observouse que o carril, tras o punto de rotura, terminara envorcado cara ao exterior e con marcas de ser pisado por unha roda lateralmente, unha vez tombado.

Conclúe que unha vez que se determinen as causas da rotura poderanse establecer novas liñas de investigación.