A Fiscalía recorre a sentenza condenatoria a David Sánchez porque "substitúe" feitos por valoracións

O Ministerio Fiscal presentou un recurso de apelación á sentenza que condenou a David Sánchez, irmán do presidente do Goberno, a nove anos de inhabilitación por un delito de prevaricación administrativa ao entender que non contén elementos obxectivos e subxectivos esixidos para tal delito.

A sentenza agora impugnada, segundo se recolle no recurso, "substitúe frecuentemente a descrición de feitos por valoracións, inferencias e interpretacións incorporadas" tanto ao relato de feito como á fundamentación xurídica.

É máis, "non existe unha soa proba directa que permita afirmar que a creación do posto obedecese ao propósito de beneficiar a David Sánchez", tal como reflicte o recurso.

Ademais do irmán de Pedro Sánchez, a sentenza condenaba por idéntico delito a outras dez persoas, entre elas o expresidente da Deputación de Badaxoz, Miguel Ángel Gallardo, en relación cos procesos de contratación do irmán do presidente do Goberno e dun amigo deste, Luis Carrero, na Deputación pacense.

No seu escrito remitido ao Tribunal Superior de Xustiza de Estremadura (TSXE), de 69 folios e ao que EFE tivo acceso, a Fiscalía debulla os motivos de impugnación.

O relato de feitos probados reflectido na sentenza non contén os elementos obxectivos e subxectivos esixidos polo delito de prevaricación administrativa nin unha descrición individualizada das condutas típicas de cada condenado.

Na súa exposición, o Ministerio Público non concibe que a ampla proba practicada no xuízo oral non provocase algún cambio ou matiz diferenciador relevante sobre o auto inicial de apertura do procedemento abreviado.

Para a Fiscalía, a resolución impugnada describe correos electrónicos, reunións, propostas administrativas, modificacións organizativas e convocatorias, "pero non individualiza de xeito preciso que concreta resolución administrativa constitúe a resolución arbitraria" esixida para o delito de prevaricación administrativa.

"E sen resolución administrativa concretamente identificada resulta imposible efectuar o xuízo normativo acerca da súa eventual arbitrariedade", engade.

A sentenza recolle opinións, críticas e rumores, segundo a Fiscalía 

O que describe a sentenza, expón a Fiscalía, é a existencia de discrepancias de determinados postos, opinións atopadas sobre necesidades organizativas, críticas sindicais e rumores acerca de posibles aspirantes, "pero ningunha destas circunstancias equivale a arbitrariedade penal".

Insiste en que o relato de feitos probados non contén dato algún que permita afirmar que calquera dos condenados coñecese a suposta inxustiza das decisións adoptadas.

"Non basta con acreditar unha eventual ilegalidade. É necesario demostrar que o autor coñecía a inxustiza da resolución, que era plenamente consciente da súa arbitrariedade e actuaba deliberadamente á marxe do ordenamento xurídico", agrega.

O recurso considera que a sentenza non recolle "proba directa ningunha"

Ademais, non se recolle "que concreta norma entendían vulnerar, que advertencias xurídicas recibiron e decidiron conscientemente ignorar, que coñecemento específico tiñan da suposta ilegalidade e nin que datos permiten afirmar que resolveron deliberadamente á marxe do Dereito".

Con moito máis detalle, a acusación pública asevera que "non aparece sustentada por proba directa algunha" que os acusados decidisen crear o posto de coordinador das Actividades dos Conservatorios co obxectivo de que fose ocupado por David Sánchez Pérez-Castejón.

Ademais, tal como se recolle no recurso, "non existe proba ou indicio" que derive que Gallardo e outros cargos da Deputación coñecesen a existencia de David Sánchez ou que o entón secretario xeral do PSOE por esas datas -antes da creación do devandito posto laboral- tivese un irmán, "nin que se exercese sobre eles presión ou influencia algunha para a creación dese posto de traballo".

A sentenza contén contradicións internas, asevera o fiscal 

Tamén eleva que a sentenza prescinde de numerosos elementos probatorios que apuntaban en sentido contrario á tese acusatoria e que só "selecciona exclusivamente" aqueles extremos compatibles coa hipótese incriminatoria sen ofrecer unha explicación razoada acerca de por que rexeita os elementos exculpatorios.

Así mesmo, a Fiscalía asevera que a resolución recorrida contén diversas contradicións internas que "privan de consistencia lóxica", como o feito de que a sentenza descarte a existencia de presión ou influencia e, "con todo, afirme unha finalidade preconcibida de favorecemento privado.