Zapatero, o "vértice" da trama: o quen é quen do caso Plus Ultra

 O xuíz da Audiencia Nacional José Luis Calama sitúa ao expresidente José Luis Rodríguez Zapatero no "vértice" dunha estrutura organizada para influír de forma presuntamente ilícita entre autoridades nacionais e estranxeiras e obter resolucións administrativas e vantaxes económicas en favor de terceiros.

Así o expón no auto no que acorda investigar ao expresidente de Goberno, o primeiro en democracia, e onde detalla o funcionamento e o quen é quen desta rede ata o momento, na que, subliña, Zapatero "exerce o liderado estratéxico e mantén os contactos institucionais e empresariais de alto nivel".

A oficina do expresidente na rúa Ferraz de Madrid, moi preto da sede do PSOE, era segundo o maxistrado o "centro de coordinación da rede", onde se imparten instrucións, elaboran documentos e articúlase a operativa financeira e societaria, para o que Zapatero válese, segundo o instrutor, de "colaboradores de confianza".

Ao expresidente o xuíz atribúelle unha intervención directa en operacións de alto valor económico. Está citado a declarar como investigado o 2 de xuño.

O núcleo de confianaza

Julio Martínez Martínez está investigado na causa, é o amigo co que Zapatero ía correr de forma habitual e segundo o xuíz encargábase de captar clientes e da xestión operativa dos encargos. Propietario da empresa Análise Relevante, era considerado como un "criado" do expresidente polos responsables de Plus ultra.

María Gertrudis Alcazar, a secretaria de Zapatero. Segundo Calama, era a encargada da "elaboración e cobertura formal da documentación".

Cristóbal Cano, o maxistrado considéralle o "xestor da armazón societario e da facturación 'ad hoc'". Calama nomea ademais os administradores de varias compañías que formaría parte da armazón societario.

O xuíz considera que os clientes da rede abonaban "cantidades significativas por servizos de asesorías inexistentes" e que eses fondos eran despois redistribuídos cara á contorna de Zapatero e de Julio Martínez, para o que se creaba, segundo o instrutor, documentación ficticia, canalizábanse os fondos a través de sociedades sen actividade real ou usábanse homes de palla.

Identifica a varios clientes, como os administradores de Plus ultra, pero tamén de Intelixencia Prospectiva e Softgestor, aínda que estas aparecen tamén como sociedades instrumentais. A investigación sobre o préstamo que se concedeu á aeroliña venezolana Plus ultra durante a pandemia é a orixe deste caso.

Así, destaca Rodolfo Reyes, accionista de Plus ultra, que instaría a un colaborador para "tocar portas" para conseguir axudas e que se interesou por lograr a de Zapatero, estando disposto a pagar, como sostiña tamén o presidente de Plus ultra, Julio Martínez Sola, investigado na causa. A axencia estadounidense Homeland Security Investigations facilitou a extracción dos datos dun móbil de Reyes.

Segundo as comunicacións intervidas, a presunta armazón no que o xuíz sitúa a Zapatero mantiña contactos con autoridades e operadores económicos en Venezuela, A China, Emiratos Árabes Unidos e outros países.

Empresas que empregaba a rede

Análise Relevante: hai "indicios sólidos" de que esta empresa era unha "peza instrumental" da "estrutura delituosa" e empregábase para canalizar fondos entre a contorna de Zapatero. Recibía e redistribuía recursos coincidindo con xestións dirixidas a influír na concesión de axudas públicas. Revela, segundo o xuíz, unha operativa "deseñada para simular servizos de asesoramento".

Whathefav: as fillas de Zapatero son as súas "administradoras formais". Sería unha "sociedade finalista" que recibía fondos de clientes e doutras sociedades instrumentais, xeraba "facturación xenérica" e redistribuía pagos cara á contorna do expresidente. 

Idella Consulenza Strategica: represéntaa Julio Martínez e xoga un "papel central" no presunto desvío aos estranxeiro dos fondos derivados do contrato acordado con Plus ultra, para non cobrar en España o ingreso de 530.000 euros que ía xerar. Era a matriz das entidades creadas en Dubai e o seu titular.

Sería o "vehículo central para articular unha estrutura destinada a ocultar ou desprazar o eventual pago pactado con Plus ultra cara a contas bancarias en territorio estranxeiro".

-Softgestor: controlada por Carlos Alberto Parra, servía supostamente para canalizar fondos xustificando pagos "mediante contratos de asesoría internacional intercambiables e carecedoras de contido real". Foi tamén rexistrada este martes.

Intelixencia Prospectiva: controlada polos irmáns Domingo Arnaldo e Guillemo Alfredo Amaro Chacón, tamén a UDEF requiriu información a esta empresa. Punto de entrada de fondos estranxeiros, simulados como ampliación de capitais, que despois se empregan para facer contratos ficticios con outras empresas da rede como Análise Relevante, segundo o xuíz.

Caletón Consultores SL: controlada por Santiago Fernández Lena, sociedade instrumentral para canalizar fondos procedentes de Plus ultra a sociedades de Julio Martínez.

Iot Domotic Europe: receptora final dos fondos investigados, tamén formalizaba operacións carecedoras de causa económica real e contribuía, segundo Calama, á opacidade e desdibujamiento da orixe e destino dos fondos procedentes da aeroliña.

- Voli Analítica: canaliza fondos de Plus ultra a través de sociedades interpostas e emite facturas para dotar de aparencia de legalidade ás operacións. O xuíz atribúelle un "papel relevante", destaca a ausencia de medios privados ou que hai facturas e cobranzas que non se correspondían.

-Affita SL: titular formal nalgunhas operacións, o xuíz cre que tamén se usou para elaborar facturas, adaptando datas e conceptos, para dar cobertura formal aos pagos.

Todo un armazón opaco que segundo o xuíz buscaba ocultar o orixe dos fondos e beneficios obtidos.