Os pais que retiveron os fillos catro anos en Oviedo din que foi un "autoconfinamento"
A defensa do matrimonio asegura que se trata un "illamento voluntario" polo "medo insuperable" á covid
As acusacións piden para os pais 25 anos de prisión
Vehículo policial que trasladaba este mércores os acusados ao xulgado (EFE/Eloy Alonso)
A defensa do matrimonio que mantivo encerrados os seus tres fillos durante case catro anos nunha vivenda situada preto de Oviedo alega que non existiu unha detención ilegal dos menores, senón que foi un illamento voluntario por parte duns pais polo "medo insuperable" que sentían ao estar enfermos de coronavirus.
Así o dixo Javier Muñoz, un dos avogados defensores do matrimonio, á entrada da segunda e última sesión do xuízo que se celebra desde onte a porta pechada na Audiencia Provincial de Oviedo e na que prestarán testemuño os proxenitores.
En declaracións aos xornalistas, a defensa do matrimonio rexeitou que se aplique a "etiqueta estigmatizante" de A casa dos horrores, como foi bautizada polos medios de comunicación, porque esa situación "non existe".
"Aquí o que houbo é unha familia con comportamento disfuncional, cun comportamento anómalo, pero, desde logo, non criminal", apuntou o avogado tras sinalar que se trata dunha familia estranxeira que "non coñece o idioma" e que "decide autoconfinarse" e educar os seus fillos na casa.
Segundo o avogado da nai, os pais crearon unha "célula en que viviron illados", aínda que non houbo "ningún tipo de detención" ilegal dos menores, dado que estes tiñan a liberdade de deambular polo fogar.
Iso foi consecuencia dun "medo insuperable e irracional" dos pais tras contaxiarse de covid e "de estar enfermos durante bastante tempo", polo que "non puideron regularizar a súa situación en España".
A defensa sinalou que os tres nenos estaba aseados e "non presentaban malformacións" e que o fogar "non estaba na situación que se pintou", con zonas "perfectamente ordenadas" e outras na que había "moita acumulación de aveños", o que non supón un delito.
"É unha situación extraordinaria, anómala, estraña, pero non constitutiva de delito. Ter a casa desordenada non é un delito e non escolarizar aos fillos nun centro oficial non é un delito, pode ser unha infracción administrativa e pode ser reprochable desde o punto de vista persoal ou social, pero non xurídico", apuntou o letrado.
Con todo, a avogada do pai, Elena González, sostivo que optar pola vía penal para resolver esta situación é "a máis prexudicial" porque "se desmembrou unha familia".
"Non é unha situación ortodoxa, pero, desde logo, non é unha situación criminal. É unha cuestión puramente asistencial dunha familia con problemas e un comportamento anómalo", sostiveron.
Piden 25 anos de prisión
A defensa pide a absolución do matrimonio e a Fiscalía e a acusación particular, que exerce o Goberno asturiano, solicitan senllas penas de 25 anos e catro meses de prisión por delitos de violencia psíquica habitual no ámbito familiar, detención ilegal e abandono de familia.
O Ministerio Público sostén que os pais mantiveron encerrados os seus fillos entre decembro de 2021 e abril de 2025 por un "medo infundado a un hipotético contaxio" e durante todo ese tempo non foron escolarizados nin tiveron seguimento sanitario algún.
Os dous xemelgos, que entón tiñan oito anos, e o seu irmán, que contaba dez e que agora viven baixo a tutela do Goberno asturiano, estiveron illados de forma absoluta do mundo, xa que, sempre segundo a versión do Ministerio Público, negóuselles todo contacto con outras persoas, tanto fisicamente como por calquera medio de comunicación.