O impulso de axudar volveu xurdir desde o principio na traxedia ferroviaria de Urda

Os propios viaxeiros foron os primeiros en pór en marcha a cadea de auxilio tras o choque de trens de Urda. O primeiro impulso da maioría dos que puideron saír foi apartarse da zona ferroviaria e acollerse nos terreos lindeiros. Pero outros optaron por quedar e ir ata o fondo. 

Que seguiran ese impulso de ir ata os vagóns máis danados foi fundamental para axudar a saír os que alí estaban mellor e logo para guiar os primeiros efectivos de emerxencias ata os que estaban máis danados ou atrapados.

Foi o primeiro instinto saír do vagón e tentar axudar os que estaban detrás. Metémonos alá dentro a sacar xente e oxalá sirva de algo para as vítimas, sobre todo para os que están no hospital

O ánimo de axudar impulsou tamén desde primeira hora os veciños de Urda e arredores. Os labregos da zona cortaron os valos que illan as vías e prestaron os primeiros auxilios e progresivamente toda a veciñanza se foi acoplando en labores de apoio na emerxencia. 

"Cargamos o maleteiro de alimentos, de auga, leite..., cargadores para a xente que estaba incomunicada. Mesmo houbo quen puxo o seu coche para levar a Madrid a xente que xa estaba ben. Urda cumpriu e segue estando para o que faga falta".  

Este impulso de axuda que aflora ante unha traxedia resulta crucial para afrontar as secuelas do impacto. 

 "Ti ves os que perderon a vida e ti tela e iso doe moito".