Cuerpo recibe as vítimas de Angrois, que piden cambios nos sistemas de seguridade
A plataforma que agrupa os 80 falecidos no accidente reclama a creación dunha comisión técnica independente, que revise a investigación realizada pola CIAF
O venres o novo ministro de Transportes entrevistouse coas vítimas de Adamuz
Arquivo
O vicepresidente primeiro e ministro de Economía, Comercio e Empresa, Carlos Cuerpo, que asumiu tamén a carteira de Transportes tras a dimisión de Óscar Puente, recibe este martes ás vítimas do accidente do tren Alvia ocorrido en 2013 en Angrois, en que morreron 80 persoas.
Farao ás 16:00 da tarde na sede do Ministerio de Economía, unhas horas antes de que se celebre o funeral polas vítimas da traxedia de Urda, previsto para as 19:00 horas na Catedral de Toledo.
O pasado venres, Cuerpo reuniuse cos afectados polo sinistro de Adamuz (Córdoba), no medio dos contactos que tamén mantén con sindicatos polas folgas convocadas para reclamar que se executen medidas para mellorar a seguridade na rede ferroviaria española.
As vítimas de Angrois piden cambios e unha investigación independente
A plataforma de afectados por Angrois esixe ao ministro a eliminación urxente da normativa que permite circular a 200 quilómetros por hora co ASFA como sistema de apoio cando fallen o ERTMS ou o LZB, propios da alta velocidade.
"Non é seguro, como demostraron Angrois e Urda", advirten. E explican que a colisión por alcance en Urda e o descarrilamento en Angrois coinciden no feito de que estes sistemas propios de alta velocidade ou ben caeron no momento do accidente ou se desconectaron, deixando a seguridade ás expensas do posible erro humano.
Xunto a esta petición relativa ao ASFA, as vítimas do Alvia demandarán a creación dunha comisión técnica independente que conte con expertos europeos e revise a investigación realizada pola CIAF.
No seu informe, só responsabiliza o maquinista por circular cun exceso de velocidade antes de chegar á curva da Grandeira. Segundo din, a revisión da investigación de Angrois constitúe a proba fundamental de que o Estado quere, por fin, aprender dos erros do pasado, recoñecer as súas deficiencias e corrixilas, en lugar de limitarse a buscar culpables sen analizar nin resolver os fallos que fixeron posibles as traxedias.
Nunha carta aberta, o colectivo de afectados conclúe que non necesitan discursos nin promesas senón responsables que asuman as consecuencias das súas decisións e medidas que impidan que se sigan contando vítimas.
