Avisados estamos, por María Bastida

O informe aprobado na Comisión de Peticións do Parlamento Europeo pide ao Goberno español que reconsidere o peche da central nuclear de Almaraz e que calquera decisión se apoie nunha avaliación rigorosa de impacto económico, social, enerxético e territorial. O texto non é vinculante, pero introduce unha advertencia relevante: retirar unha infraestrutura estratéxica sen xustificar de forma precisa os seus efectos sobre o sistema eléctrico, o emprego local, os prezos e a seguridade de subministración pode ter custos superiores aos previstos.

A cuestión de fondo non é nuclear si ou nuclear non. É se España pode permitirse pechar capacidade firme antes de demostrar que a substitúe, cando estará dispoñible e con que custo para empresas e consumidores. A transición renovable é imprescindible, pero esixe unha secuencia ordenada. Un sistema con máis renovables require máis rede, máis almacenamento, máis apoio, máis xestión de demanda e máis capacidade para estabilizar o sistema en momentos críticos.

Aí está o risco. Se o peche de Almaraz se percibe fóra de España como unha decisión ríxida, ideolóxica ou pouco atenta ás condicións reais do sistema, España pode proxectar unha imaxe de dogmatismo enerxético xusto cando Europa está a volver poñer en primeiro plano a seguridade de subministración, a competitividade industrial e a autonomía estratéxica. Nun momento de tensión xeopolítica, volatilidade enerxética e competencia por atraer investimento, parecer un país que renuncia á capacidade dispoñible sen unha avaliación completa non axuda.

Iso non significa prorrogar Almaraz sen condicións. Calquera continuidade tería que contar con aval técnico do Consello de Seguridade Nuclear, horizonte temporal claro e encaixe dentro dunha estratexia de descarbonización. Pero pechar por calendario, sen explicar con precisión o custo de substitución, tamén é unha decisión económica que pode saír cara. A ambición climática necesita prudencia técnica e cálculo económico. Almaraz non debería decidirse como un símbolo, nin como unha bandeira ideolóxica, senón como unha peza relevante para a seguridade enerxética, a competitividade e a credibilidade económica de España. E Europa estánolo advertindo.