O exconselleiro delegado de Plus Ultra mantén que se pagou medio millón ao socio de Zapatero

O exconselleiro delegado de Plus Ultra, Roberto Roselli, insistiu este martes como investigado na Audiencia Nacional en que a aeroliña dedicou o 1 % do rescate, 530.000 euros dos 53 millóns que lle concedeu o Goberno na pandemia, a pagar a Julio Martínez Martínez, socio de José Luis Rodríguez Zapatero, por presuntas xestións do expresidente do Goberno a favor desa axuda.

Do mesmo xeito que o expresidente de Plus Ultra, Julio Martínez Sola, que declarou un día antes, Roselli ratificouse no escrito que presentou o pasado xullo ante o xuíz do caso Plus Ultra recoñecendo o pagamento de diñeiro ao socio para que Zapatero mediase no rescate, segundo indicaron a Europa Press fontes xurídicas.

Roselli declarou que se fixeron os pagos ao socio, aínda que precisou que descoñece que tipo de xestións realizaría Zapatero e que el non falou co exlíder socialista.

O exdirectivo de Plus Ultra sinalou que daban por feito que Zapatero era o destino dos 530.000 euros, que pagaron a empresas de Martínez Martínez por informes sen relevancia para camuflar ese diñeiro e foron avisados días antes de que lles ían conceder o rescate, aseguraron as mesmas fontes.

A declaración, que se alongou tres horas, enmárcase na investigación aberta polo xuíz José Luis Calama, que imputou a Zapatero como presunto líder dunha rede de tráfico de influencias ao redor dese rescate que outorgou o Goberno de Pedro Sánchez en 2021 e outras operacións, e tamén polas xoias taxadas en 1,3 millóns, sen declarar, que a Policía Nacional atopou no seu despacho.

Elevadas cantidades

Tanto Roselli como Martínez Sola trasladaron senllos escritos ao xuíz horas antes de renunciar aos seus cargos na compañía en xullo sinalando que pagaron elevadas cantidades de diñeiro a Martínez Martínez pola suposta mediación de Zapatero.

Segundo os exdirectivos, eles tiveron plena conciencia de que Martínez Martínez, dono de Análisis Relevante, e Zapatero tiñan a pretensión de cobrar polas xestións, o cal foi asumido por ambos de forma sobrevinda para salvar a compañía, aínda cando descoñecesen que acordos internos puidesen ter.

A esa pretensión de cobrar, as defensas de ambos os exdirectivos definírona como mordida, recollendo unha conversación entre Roselli e Rodolfo Reyes, empresario venezolano e exconselleiro da aeroliña, intervida pola Policía Nacional e incorporada nun dos informes policiais remitidos ao xuíz, na que o exconselleiro delegado da aeroliña sinalou: "Así que por aí virá a mordida".

Martínez Sola e Roselli aseguraron que non chegaron a ter unha constancia fidedigna das concretas actuacións levadas a cabo para influír ou favorecer a concesión do rescate a Plus Ultra por parte da SEPI, aínda que admitiron que, como unha medida desesperada, se asumiu que Plus Ultra debía contratar con Martínez Martínez para tal fin, conscientes de que tiña relación con Zapatero.

Para iso, a aeroliña pagou elevadas cantidades de diñeiro, isto é, o 1 % do valor do rescate, por labores que, eufemísticamente, chamaron "de acompañamento", segundo o escrito.

Pagamentos desagregados

Os directivos da compañía explicaron que o pagamento do 1 % do rescate, valorado en 530.000 euros, se realizou desagregado entre 2020 e 2025. Así, 249.000 € foron ingresados a Análisis Relevante, mentres que 98.617 foron parar a Voli Analítica e outros 110.799 euros a Domotic Europe, empresas vinculadas a Martínez Martínez.

Indicaron que aínda que o socio de Zapatero tiña a pretensión inicial de recibir o líquido completo ata culminar os 530.000 euros comprometidos, finalmente aceptou que entre os aboamentos quedase comprendido o pago en especie de 69.000 euros consistente nos billetes de clase business que Plus Ultra foi poñendo ao seu dispor durante 2021 e seguintes anos.

E detallaron que se emitiron unhas 40 facturas por un custo de entre 6.050 e 7.250 euros co concepto "Honorarios mensuais. Elaboración de informe", todo iso a pesar de que non existiu tal informe ou a materialidade dos seis ou sete informes que se fixeron chegar era irrelevante para Plus Ultra e simplemente unha actividade encubridora.

Así mesmo, expresaron que a aeroliña quixo realizar unha regularización completa e máis exacta do pago de 530.000 euros ás empresas da suposta trama, pero quedou frustrada pola operación policial, pois nin sequera se efectuou a datación de contas definitiva.

Tamén recoñeceron que houbo outros pagamentos ao socio de Zapatero, cuxo valor non precisaron, a cambio de intensos labores que o empresario levou a cabo en Venezuela, como a negociación do aprazamento dunha débeda con Petróleos de Venezuela.

Chamada de Zapatero

As defensas de ambos situaron en abril de 2020 os primeiros pasos da operación, todo iso debido á paralización do espazo aéreo durante o confinamento pola pandemia de coronavirus.

Martínez Sola e Roselli indicaron que Reyes contactou co primeiro para consultarlle a que contactos poderían arribar con persoas en postos de influencia para favorecer o acceso a calquera tipo de axuda.

Seguindo o relato dos exdirectivos de Plus Ultra, Reyes emprazouno para que contactase con Manuel Fajardo, quen, á súa vez, lle indicou que Zapatero podería axudarlle e que este e Martínez Martínez se poñerían en contacto con el.

"En efecto, ao outro día, 30 de abril de 2020, Martínez Sola recibiu unha chamada desde un número oculto que resultou ser José Luis Rodríguez Zapatero", aseveraron.

E precisaron que a conversación durou aproximadamente dez minutos, e, nela, Martínez Sola fixo unha breve exposición a Zapatero sobre a compañía, trasladándolle a difícil situación financeira na que se atopaba e a necesidade de acceder a un crédito ICO.

Plus Ultra non é unha sociedade pantalla

Ante a devandita petición, o expresidente socialista manifestou que a súa intervención podería ser de axuda e que faría as xestións oportunas, e, a partir de aí, o seu contacto sería cunha persoa da súa confianza, Julio Martínez Martínez, relataron.

En calquera caso, na devandita conversación con Zapatero non falou nada de honorarios nin tampouco solicitou nada a cambio das súas xestións, precisaron.

As defensas recoñeceron que Plus Ultra cometeu erros, pero apuntaron que iso non significa que a compañía sexa unha sociedade pantalla ou non dedicada a actividade empresarial plenamente lícita.

"A súa evolución económica, o volume de emprego sostido, pagos recorrentes de nóminas e achegas á Seguridade Social e á Facenda Pública evidencian unha organización empresarial activa, con capacidade de prestación continuada de servizos e con positivo impacto económico verificable na sociedade española", manifestaron.

Deste xeito, atribuíron a unha situación desesperada de obtención de liquidez froito dunha pésima conxuntura económica o feito de que Plus Ultra se vise involucrada nunha presunta rede de branqueo de capitais e nunha operativa de tráfico de influencias.