O ex-xerente do PSOE, sobre as 'chistorras': "No partido non había billetes de 500 ou 200"
Mariano Moreno compareceu como testemuña no xuízo que se segue no Tribunal Supremo contra Koldo García
O ex-xerente do PSOE Mariano Moreno á súa chegada ao Tribunal Supremo (Carlos Luján/Europa Press)
O ex-xerente do PSOE Mariano Moreno negou este mércores que as 'chistorras', 'soles' e 'leitugas' das que falaba Koldo García coa súa exmuller fosen diñeiro en efectivo que saíse da caixa do partido.
A Unidade Central Operativa (UCO) da Garda Civil sospeita que tras as 'chistorras', 'soles' e 'leitugas' atópase unha linguaxe en clave entre Koldo García e a súa exmuller e "un indicio máis do interese en ocultar a existencia dese diñeiro en efectivo" que manexaban.
Moreno compareceu como testemuña no xuízo que se segue no Tribunal Supremo contra Koldo García, o exministro de Transportes e exsecretario de Organización do PSOE José Luis Ábalos e o recoñecido comisionista Víctor de Aldama por presuntos amaños en contratos de máscaras durante a pandemia.
A declaración de Moreno
O que fora xerente do PSOE na época en que Ábalos foi número tres da formación deixou claro que cando se pedía diñeiro en efectivo ao banco co que traballaba a formación, a entidade enviábao cunha empresa de seguridade e nunca pediron billetes de 500 euros, nin de 200 nin de 100, salientou.
Insistiu en que a caixa do partido estaba dotada dos ingresos procedentes da súa conta de funcionamento, que sempre era a mesma e da que saía o diñeiro en metálico que el mesmo pedía ao banco para nutrir a caixa e reintegrar os gastos que se adiantaran por viaxes, comidas, transportes ou outros conceptos.
E deixou claro que o 99,4 por cento dos gastos anticipados se reintegraban por transferencia e o resto, en metálico, e lembrou que xa en pandemia desde a dirección de administración e finanzas propúxose unha instrución para limitar os gastos en efectivo.
O confinamento paralizou esta instrución, que finalmente foi aprobada a finais de 2020 adiantándose á modificación da lei contra a fraude fiscal e limitáronse os pagos en metálico a un límite de 1.000 euros.
Moreno recoñeceu que polo seu cargo no partido, Ábalos era o que tiña máis actividade dentro da Executiva e, por tanto, máis gastos de representación ou actividade, e que o mesmo que outros secretarios, como o de Política Municipal ou calquera outro, autorizábase a si mesmo eses gastos e os que se imputasen á súa secretaría.
Todos os gastos tiñan que estar xustificados cos resgardos ou tícktes e, polo tanto, revisábase a natureza dos mesmos e se o importe era o adecuado.
O propio xerente revisaba as liquidacións que lle chegaban, especialmente as da partir dun certo importe, e ollábaas visualmente. Cando tiña algunha dúbida preguntaba, como ocorreu cunha comida en Vio en campaña electoral por 700 euros, á que finalmente deu a súa visto e prace porque correspondían a 14 persoas.
