O español con hantavirus segue con síntomas pero estable e non hai novos casos
O home, de 70 anos, permanece illado no Hospital Gómez Ulla de Madrid
Se as probas do domingo confirman o negativo dos outros 13 ingresados, poderían aplicárselles medidas de flexibilización da corentena
A OMS mantén en once os casos de hantavirus e un risco baixo para a poboación
Arquivo Europa Press
O pasaxeiro español do MV Hondius de 70 anos que é positivo en hantavirus e permanece illado no Hospital Gómez Ulla de Madrid continúa este xoves con síntomas pero se atopa estable.
Así o confirmaron a EFE fontes do Ministerio de Sanidade, que explicaron que o home segue tendo febrícula e síntomas respiratorios.
O paciente permanece na Unidade de Illamento e Tratamento de Alto Nivel (Uatan) do Gómez Ulla e iránselle practicando probas PCR ata a súa recuperación, segundo as autoridades sanitarias, que seguen moi de cerca a vixilancia porque a infección por hantavirus pode cursar con moita rapidez, como ocorreu coa paciente francesa.
O resto dos españois illados segue unha corentena moi estrita, aínda que o vindeiro domingo, cando se cumpra unha semana do ingreso, practicaránselles dous PCR, que de confirmar o negativo, permitirán unha flexibilización, con visitas e saídas do cuarto, sempre con medidas de protección e seguridade, segundo establece o protocolo actualizado este martes.
A OMS mantén en once os casos de hantavirus e un risco baixo para a poboación
A Organización Mundial da Saúde (OMS) mantén este xoves en once os casos de hantavirus no cruceiro exploratorio Hondius, todos os cales corresponden a persoas que estiveron a bordo, e confirmou que o risco para a poboación mundial é baixo e que se seguirá vixiando a situación epidemiolóxica.
Ese total inclúe tres mortes, o que supuxo unha taxa de letalidade do 27 %. Ademais, oito casos foron confirmados por laboratorio como infección pola variante dos Andes do hantavirus, dous son probables e un caso segue sen ser concluínte.
Nunha actualización do seu informe epidemolóxico, a OMS subliña que os países involucrados están a levar a cabo o seguimento e o rastrexo de todos os contactos dos casos de hantavirus relacionados co cruceiro, o que inclúe os pasaxeiros que desembarcaron na illa de Santa Helena (Reino Unido), en Cabo Verde e en Tenerife (España).
O cruceiro diríxese actualmente ao porto de Róterdam, en Países Baixos e o máis grande de Europa, cunha tripulación de 25 persoas, alén dun médico e unha enfermeira da OMS; quen será sometidos a unha corentena.
A OMS tamén sinalou que mantén a hipótese de que o primeiro caso contraeu a infección antes de embarcar no cruceiro, tras estar exposto ao virus en terra aparentemente mentres realizaban actividades de avistamento de aves.
Para determinar a orixe deste brote están a investigarse cales puideron ser as circunstancias desa exposición e a orixe do brote en colaboración coas autoridades de Chile e Arxentina, país este último do que partiu o cruceiro.
"As probas actuais suxiren unha posterior transmisión de persoa a persoa a bordo do barco. Isto tamén se ve apoiado por unha análise preliminar das secuencias, que mostran unha secuencia moi similar, case idéntica, nos diferentes casos", recalcou.
A infección por hantavirus humano contráese principalmente a través do contacto coa urina, as feces ou a saliva de roedores infectados, ou ao tocar superficies contaminadas. A exposición adoita producirse durante actividades como a limpeza de edificios con invasión de roedores, aínda que tamén pode ocorrer durante actividades rutineiras en zonas moi contaminadas.
Os casos en humanos rexístranse con maior frecuencia en contornas rurais, como bosques, campos e granxas, onde hai roedores e as posibilidades de exposición son maiores.
Neste contexto, a organización sanitaria tamén sostivo que a resposta actual —corentena de quen abandonou o barco, illamento rápido de calquera novo caso sospeitoso e o seguimento dos contactos— limita o risco dunha maior propagación.
Recomendou que dado que non existe un tratamento específico, os casos sospeitosos sexan trasladados sen demora a un servizo de urxencias ou a unha unidade de coidados intensivos, cando sexa posible.