A Audiencia de Madrid anula a decisión de que un xurado xulgue a Begoña Gómez

 A Audiencia Provincial de Madrid anulou a decisión tomada polo xuíz de instrución Juan Carlos Peinado para que un xurado xulgue á muller do presidente do Goberno, Begoña Gómez, ao entender que os autos ditados carecen da necesaria fundamentación e non se fai un relato que comprenda indicios verosímiles.

A Audiencia Provincial retrotrae as actuacións do procedemento contra Begoña Gómez, a súa asesora Cristina Álvarez e o empresario Juan Carlos Barrabés ao momento previo á transformación do procedemento nun de xurado, aínda que mantén a validez das dilixencias de investigación posteriores.

A sección 23 da Audiencia madrileña volve mostrarse moi crítica co xuíz, e considera que non é asumible "unha decisión transcendental" como a de adaptar a causa aos trámites do xurado "sen precisar aos investigados que concretas condutas" son as que xustifican dita decisión e "cal é a base incriminatoria, indiciaria e provisional" que dá solidez á hipótese acusatoria.

Os maxistrados estiman parcialmente os recursos interpostos polos tres investigados ao entender que os autos de Peinado, pola súa falta de motivación e dun relato que comprenda indicios verosímiles, vulneran o dereito fundamental á tutela xudicial efectiva.

Para os maxistrados, o correcto é atender a "a práctica de dilixencias de investigación xa acordadas" e contar "con indicios concluíntes e consistentes antes de proceder a un cambio procedemental".

A Audiencia Provincial determinou que Peinado non realizou "unha mínima determinación dos feitos concretos, nin as condutas que se imputan a cada un dos investigados, nin especifica as razóns, motivos e fundamentos" que lle levan a adoptar a decisión agora revogada.

O pasado setembro, o xuíz Peinado propuxo que, no caso de chegar a xuízo, Begoña Gómez sentara ante un xurado popular por presunta malversación na contratación da súa asesora e, un mes máis tarde, adoptou a mesma decisión na parte da investigación relativa aos delitos de suposto tráfico de influencias e corrupción nos negocios, entre outros.

Nese momento Peinado levaba de forma paralela estas dúas liñas de investigación, aínda que hai uns meses, nuns dos autos que corrixiron decisións do xuíz, a Audiencia de Madrid volveu emendar ao maxistrado ao deixar claro que non podía investigar ditas condutas por separado: todo debía formar parte do procedemento principal.

E a ese auto alude agora a Audiencia na súa nova resolución: se non era asumible dividir o procedemento en pezas separadas "sen unha mínima delimitación fáctica e concreción da base incriminatoria", "moito menos pode selo unha decisión transcendental" como a de que a causa avance polos trámites do xurado.

Tras ano e medio de instrución, sosteñen os xuíces, "non é de recibo" indicar que para incoar o procedemento de xurado "basta a mera verosimilitud" da denuncia e que esta xa foi avalada en diversas ocasións" pola Sala.

Apuntan os maxistrados que os feitos presentaban base obxectiva suficiente, pero "en absoluto puido anticipar a consistencia de tese ata o punto de falar de indicios racionais de criminalidade que xustifiquen a continuación do procedemento".

A Sala mantén a validez das dilixencias de investigación ordenadas polo xuíz e lembra que xa sinalou que no caso de delitos complexos, como os de tráfico de influencias e malversación, non basta cunha simple exposición obxectiva dos feitos senón que é necesario xustificar por que constitúen un delito.

Ademais, respecto aos outros dous delitos investigados, os de intrusismo e corrupción nos negocios, recalca que "esixen unha mínima verificación sobre a súa consistencia" antes de continuar por novas fases do procedemento.