"Son cinco minutos", os mellores peores aparcamentos

"Un minuto", advirte unha condutora.

Sempre ese minuto, ou cinco. Sempre por un motivo. Cada un co seu.

"Estou mal aparcado por repartimento. Son cinco minutos, que agora vou aquí e marcho". "Trouxen unha señora maior a Abanca e son cinco minutos". "Un segundiño, mentres deixas o neno e o recolles".

"Sempre hai unha desculpa", confirma Santiago Noya, operario da guindastre municipal de Santiago".

Hai quen chama por elas. O condutor dese coche amarelo deixouno aparcado en dobre fila, en sentido contrario, nunha avenida da Coruña de dobre carril, con medianeira. Como chegou ata aí é unha incógnita. Máis alá de esaxeracións coma esta, aparcar mal é unha constante. 

"Apárcase onde hai sitio, na beiravía, onde hai sitio", confesa unha condutora.

"Que saia dun bar co coche mal aparcado, como queda un?", ironiza o operario da guindastre.

Coches no medio dun carril, enriba da beiravía, particulares en carga e descarga, repartidores na parada do bus, na de taxis.

"Intento aparcar máis para diante para que o bus colla pero hoxe había catro coches na parada e era o único oco que había pero agora vas polos carga e descargas de Santiago e tes coches aparcados. Cada un búscase a vida como pode. Xa ves como vou, todas as caixas que levo, así que priorizo a miña rapidez", xustifícase un repartidor.

E uns por outros.

"Eu estaba medio na beiravía e medio na estrada, estaba mal aparcada. Entendo as molestias pero eles pensan en nós? Pensan onde imos aparcar ou se teño que baixar a miña nai ao médico? Teño que ir aparcar a medio quilómetro?, pregúntase molesta unha condutora.

"Deberiamos pensar, pero as présas...", coincide outra.

Pénsase pouco si, ata que chega o guindastre. E, aínda así, hai quen non aprende. 

"A un condutor retiróuselle o coche pola mañá e volveuse retirar pola tarde", lembra Santiago Noya.

Quen as busca, encóntraas.