Xuíces europeos condenan a España por penas "desproporcionadas" no asedio ao Parlament

O Tribunal de Estrasburgo condenou a España por violar os dereitos de catro manifestantes que participaron no asedio ao Parlament de Cataluña en xuño de 2011 ao considerar "desproporcionadas" as penas de tres anos de cárcere que se lles impuxeron, aínda que nin sequera chegaron a cumprilas.

Nunha sentenza publicada este xoves, os xuíces europeos sinalan que aínda que puidesen estar xustificadas sancións contra esas persoas por estar implicadas en accións de intimidación na protesta do 14 de xuño de 2011 contra os recortes do gasto público nos orzamentos, as penas que se ditaron contra eles foron excesivas.

En concreto, "non eran proporcionadas en relación cos obxectivos lexítimos de protexer a seguridade pública e os dereitos e liberdades dos demais, nin de previr a desorde".

O Tribunal Europeo de Dereitos Humanos (TEDH) xustifica esa apreciación ao facer notar que "a severidade das penas impostas, aínda que non se cumprisen, non podían senón ter o efecto de disuadirlles, así como ao público, de asistir a manifestacións e, de xeito máis xeral, de participar nun debate público aberto".

Por iso, a súa conclusión é que as súas condenas constituíron unha inxerencia no dereito que tiñan a exercer a liberdade de expresión e de manifestación.

No entanto, máis aló de constatar a violación dese dereito, o TEDH non lles atribúe ningunha indemnización, ao contrario do que reclamaban os catro demandantes, Rubén Molina Marín, Ángela Bergillos Alguacil, Francisco José Cobos García e Carlos Munter Domec.

A concentración, que se convocou co lema "Deteñamos o Parlament, non deixaremos que aproben recortes", no marco do movemento do 15M, derivou no asedio da cámara parlamentaria catalá.

Os manifestantes impediron o paso a moitos dos deputados e, entre eles, ao presidente da Generalitat Artur Mas cando viaxaba no seu vehículo oficial, polo que tivo acceder ao Parlament en helicóptero xunto a outros parlamentarios.

A Audiencia Nacional absolveu aos acusados de delitos contra as institucións do Estado, atentado e asociación ilícita, ao considerar que estaban protexidos polo seu dereito para manifestarse.

Pero a Fiscalía, a Generalitat e o Parlament recorreron e o Tribunal Supremo condenou a oito dos acusados a tres anos de cárcere por un delito contra as institucións do Estado, co argumento de que a liberdade de expresión e o dereito de reunión non poden paralizar outros dereitos, como o da participación política a través dos representantes lexítimos.

O Tribunal Constitucional avalou ese ditame, coas penas de tres anos.

O Tribunal de Estrasbugo recoñece que, dado o carácter intimidatorio da protesta para os parlamentarios, sancionar aos demandantes, tiña un obxectivo lexítimo, que era previr desordes e protexer os dereitos da representación política dos cidadáns.

Pero engade que cando as sancións son de carácter penal, requiren unha xustificación especial e unha manifestación pacífica non debería estar sometida á ameaza dunha pena dese tipo, e en particular á privación de liberdade.

A ese respecto, lembra que os tribunais non atribuíron aos catro demandantes ningunha acción violenta concreta, máis aló de contribuír a crear un ambiente intimidatorio e que non se pode privar a unha persoa do dereito para participar en manifestacións pacíficas polo feito de que haxa actos esporádicos de violencia cometidos por outros.

Os catro en cuestión, segundo o relato que recolle o TEDH, o que fixeron principalmente foi perseguir aos deputados, entoar ou gritar consignas de protesta e nalgúns casos lanzar reproches aos parlamentarios.

"Aínda supoñendo que devandita conduta puidese considerarse unha obstrución e sen discutir que podía resultar molesta para os deputados cos que se cruzaron, o Tribunal (de Estrasburgo) considera que non constituíu un acto de violencia nin unha incitación á violencia" e ademais non se considerou que os denunciantes fosen responsables individualmente de ningún dano.