Islandia rexeita en referendo as conversas de adhesión á Unión Europea
A opción negativa imponse cun 52,8% fronte ao 47,2% do “si”
A pesca, a soberanía nacional e a crecente incerteza xeopolítica no Ártico marcaron as votacións
Os opositores para retomar as conversas con Bruxelas, interrompidas en 2013, sumaron 118.040 votos fronte aos 105.339 dos partidarios do "si", nun referendo consultivo cuxo resultado o Goberno de centroesquerda que o convocou prometeu respectar. EFE
Imaxe do momento do reconto nun centro de votación en Islandia.
O "non" gañou no referendo islandés sobre a continuación das negociacións de ingreso á Unión Europea (UE) con máis de cinco puntos de vantaxe, co 52,8% fronte ao 47,2%, escrutado este domingo o 100% dos votos.
Os opositores para retomar as conversas con Bruxelas sumaron 118.040 votos fronte aos 105.339 dos partidarios do "si", nun referendo consultivo cuxo resultado o Goberno de centroesquerda que o convocou prometeu respectar.
Os partidarios de retomar as conversas con Bruxelas foron na cabeza durante gran parte do reconto de votos, pero a tendencia empezou a virar nas horas finais ata cambiar o resultado, cando só faltan por contabilizar os últimos votos dunha das seis circunscricións en que se divide Islandia.
O "non" mantén unha vantaxe de máis de 8.598 votos, contabilizados xa 188.496, á espera dos últimos resultados da circunscrición do suroeste de Islandia, a máis poboada e que agrupa as localidades da área de Reikiavik, e na que os contrarios para negociar con Bruxelas encabezan o reconto parcial por tres puntos (51,5% fronte a 48,5%).
Nos preto de 32.000 votos que quedan por contar nesa circunscrición, o "si" debería obter o 65% para remontar a desvantaxe, algo que é "case imposible", segundo sinala a radiotelevisión pública islandesa Rúv.
Como xa indicaban as sondaxes previas, o "si" gañou nas dúas circunscricións de Reikiavik, pero non cunha diferenza suficiente para compensar os esperados triunfos do "non" nas tres correspondentes ás zonas rurais (sur, noroeste e nordés).
Ao redor de 273.000 islandeses estaban chamados ás urnas e as cifras provisionais apuntaban a unha participación similar á das eleccións lexislativas, que rozou o 80%.
Islandia solicitou o ingreso en 2009 coa crise económica que sacudiu o país de transfondo, pero paralizounas catro anos máis tarde no medio dun clima adverso polas divisións internas, a crise do euro e o conflito con varios países da UE polas indemnizacións aos aforradores estranxeiros por mor da quebra do banco Icesave.
En 2015, o goberno conservador de entón comunicou a Bruxelas que Islandia xa non era candidata, pero a Comisión Europea (CE) considera que nunca se produciu unha retirada formal da candidatura.
A coalición que goberna desde 2024 incluíu no seu pacto convocar un referendo para decidir se continuar o proceso, argumentando que nunca houbo unha consulta.
A discusión previa estivo dominada por cuestións como a soberanía nacional, o control dos recursos naturais -en especial, a pesca- e o custo de vida nun contexto de incerteza polas ameazas de anexión por parte do presidente estadounidense, Donald Trump á veciña Groenlandia.
