Publicador de contidos

Publicador de contidos

Luz verde á lei que limita a xestión privada da sanidade a casos "excepcionais"

Luz verde á lei que limita a xestión privada da sanidade a casos "excepcionais"

A futura lei de integridade do SNS derrogará a coñecida como lei 15/97, que abriu a porta á entrada de grandes grupos nos centros públicos

Limítase a xestión indirecta a situacións excepcionais e con requisitos de calidade, continuidade e accesibilidade do servizo

O Goberno reforma o copagamento farmacéutico con máis tramos para beneficiar rendas baixas

Arquivo Europa Press Arquivo Europa Press
G24.gal 12/05/2026 08:08 Última actualización 12/05/2026 14:28

O Consello de Ministros deu luz verde este martes á lei que prioriza a xestión pública dos servizos sanitarios e limita a privada a casos estritamente excepcionais, que deberán estar obxectivamente motivados e acreditar que a fórmula elixida é sostible e eficiente.

Tras superar a súa segunda volta polo Consello, o proxecto de Lei de Xestión Pública e Integridade do Sistema Nacional de Saúde (SNS) iniciará agora a súa andaina parlamentaria para blindar a sanidade pública e asegurar o carácter universal, equitativo e de calidade do sistema sanitario.

"O obxectivo é blindar a sanidade pública esixindo avaliacións estritas para calquera colaboración privada garantindo a calidade e a equidade en todos os centros do sistema nacional de saúde", salientou en conferencia de prensa a portavoz de Goberno e ministra de Inclusión, Seguridade Social e Migracións, Elma Saiz.

Mediante o texto aprobado este martes derrógase a coñecida como lei 15/97, que abriu a porta á entrada de grandes grupos nos centros públicos como Quirón ou Ribera Salud, que se exportou despois a outros hospitais como o de Torrexón de Ardoz (Madrid), recentemente epicentro dunha polémica polos audios do seu CEO en que recoñecía derivar os pacientes menos rendibles.

Na súa exposición de motivos, o proxecto argumenta que a evidencia científica mostra que a xestión pública ofrece unha maior equidade no acceso e mellores resultados en saúde, ademais de garantir un maior control e transparencia do gasto público.

Desta forma, a xestión indirecta dos servizos sanitarios terá un carácter estritamente excepcional: para recorrer a ela, as administracións deberán motivar obxectivamente que non é posible a prestación directa e acreditar que a fórmula elixida é sostible e eficiente.

Para iso, establécense varios mecanismos de control, o primeiro, a esixencia dunha avaliación previa; neste sentido, crearanse órganos con expertos, profesionais sanitarios e representantes da sociedade civil.

Devanditos órganos elaborarán un informe sobre se a xestión indirecta cumpre co previsto na lei, algo que a administración deberá ter en conta antes de tomar unha decisión. O Consello Interterritorial do Sistema Nacional de Saúde acordará as directrices para garantir criterios homoxéneos na elaboración destes informes.

Segundo veu argumentando Sanidade, esta proliferación de modelos privados derivou en fragmentación, déficits de transparencia e menor capacidade de control institucional, uns modelos que, ademais, obteñen peores resultados en hospitalizacións evitables e mortalidade por infarto ou ictus en comparanza con hospitais públicos similares.

Así mesmo, a privatización vincúlase, segundo o Goberno, cunha redución de persoal que pode afectar a calidade asistencial e á sustentabilidade do sistema.

O proxecto establece tamén que sexa obrigatorio facer un informe da Oficina Nacional de Avaliación (ONE) en contratos de concesión para asegurar a sustentabilidade financeira e evitar que estimacións irreais prexudiquen a prestación sanitaria.

Ademais, establece unha preferencia polo sector social para que, en caso de empate en licitacións, priorizar as entidades sen ánimo de lucro.

A lei incorpora medidas de bo goberno, esixindo a publicación anual de indicadores de resultados en saúde para todos os centros, independentemente do seu modelo de xestión. A Alta Inspección do Ministerio de Sanidade asesorará tecnicamente as administracións que desexen recuperar servizos para a xestión pública directa.

Sanidade elaborará tamén, no prazo dun ano, un informe de avaliación sobre as distintas experiencias de xestión desenvolvidas en España desde 1997, que será elaborado por un grupo de traballo integrado por representantes das administracións públicas e persoas expertas neste tipo de avaliacións, e contará ademais coa participación de organizacións de pacientes. 

O Goberno reforma o copagamento farmacéutico con máis tramos para beneficiar rendas baixas

O Consello de Ministros aprobou este martes unha reforma do sistema de copagamento farmacéutico para facelo máis proporcional aos ingresos, para o que introduciu catro novos tramos de achega e topes mensuais progresivos para beneficiar ás rendas medias e baixas e un aumento para as máis altas.

Fíxoo mediante un real decreto impulsado polos ministerios de Sanidade e Facenda que modifica o sistema de achega dos usuarios na prestación farmacéutica ambulatoria e que, cun impacto orzamentario estimado de 265,63 millóns de euros, busca reducir as desigualdades e garantir a continuidade dos tratamentos.

O novo sistema adaptará o copagamento "á realidade de moitas familias" ás que o modelo actual penalizaba, especialmente a pacientes crónicos e polimedicados de rendas baixas que non podían pagarse a súa medicación, todo iso sen incrementar o que hoxe en día pagan os cidadáns polos seus medicamentos, destacou en rolda de prensa a ministra de Sanidade, Mónica García.

Tres novos tramos para persoas activas e os seus beneficiarios

Agora, os tramos de renda para o copagamento, que permaneceron invariables desde 2012, son tres: rendas inferiores a 18.000 euros, que pagan o 40 %; as de 18.000 a 100.000, que abonan a metade; e máis de 100.000, que desembolsan o 60 %.

A reforma propón crear novos tramos, ata os seis, para beneficiar ás rendas medias e baixas pero sen incrementar ningunha das achegas, introducindo por primeira vez máximos mensuais nas rendas inferiores aos 35.000 euros, que ata o de agora non dispoñían de límites específicos, co obxectivo de limitar o impacto económico nas persoas con tratamentos prolongados e en polimedicados.

Desta forma, os tramos quedan así: ata 9.000 euros e de 9.000 a 17.999 euros, que terán que contribuír co 40 % ata un máximo de 8,23 euros e 18,52 euros mensuais, respectivamente.

Tamén, as rendas de 18.000 a 34.999 euros e as de 35.000 a 59.999 euros, nese caso pagarán o 45 %, pero as primeiras non superarán os 61,75 euros, mentres para as segundas non hai ningún tope.

Un quinto tramo, o de 60.000 a 99.999 euros, abonará o 50 % da súa medicación, e o sexto, o 60 %, sen que ningún dos dous teña topes mensuais.

Novo tramo para pensionistas

Co sistema actual, os pensionistas comparten os mesmos tramos que os activos, aínda que con distintos topes mensuais, que son de 8,27, 18,52 e 61,75 euros en cada pinza, respectivamente.

Mentres, coa reforma, haberá catro tramos para pensionistas: o tramo de menos de 18.000, de 18.000 a 59.999 e de 60.000 a 99.999, que seguirán sufragándose o 10 % da medicación, ata un tope mensual de 8,23 euros, 13,37 euros e 18,52 euros, respectivamente.

Os que teñan pensións superiores aos 100.000 euros, a porcentaxe de copagamento mantense no 60 % ata un máximo de 61,75 euros ao mes.

Así mesmo, mantéñense as exencións xa existentes para colectivos vulnerables, como persoas beneficiarias do ingreso mínimo vital, perceptores de pensións non contributivas, persoas desempregadas sen prestación, menores con discapacidade recoñecida ou afectados por accidentes de traballo e enfermidades profesionais. Tamén se incorpora expresamente a exención para as persoas beneficiarias do complemento de axuda para a infancia.

A reforma do copagamento formaba parte inicialmente da denominada lei do medicamento, pero finalmente o Ministerio de Sanidade deixouna fóra do anteproxecto da citada norma para convertela nun real-decreto lei.

O Executivo espera así reforzar a equidade no acceso aos medicamentos e garantir que as condicións económicas non supoñan unha barreira para a continuidade dos tratamentos, sobre todo nun contexto marcado polo incremento do custo de vida e a incerteza económica internacional.

Baséase en diversas análises técnicas elaborados polo Comité Asesor da Prestación Farmacéutica, que constataron que determinados niveis de achega poden afectar negativamente a adherencia terapéutica e favorecer interrupcións ou reducións dos tratamentos por motivos económicos, co conseguinte impacto sobre a saúde dos pacientes e sobre o funcionamento do Sistema Nacional de Saúde. 

Publicidade
Publicidade
Publicidade
Publicidade
Pódeche interesar