Galicia dá o último adeus a Xosé Manuel Beiras
Representantes da política, a cultura e a universidade despiden no Museo do Pobo Galego "un compostelán universal"
Ás catro da tarde tivo lugar un acto civil aberto á cidadanía
O féretro de Xosé Manuel Beiras, ataviado coa bandeira de Galicia de Castelao e portado polos seus netos, os seus dous fillos, e os seus amigos e discípulos Antón Sánchez e Martiño Noriega abandonou pouco despois das cinco da tarde deste venres o Museo do Pobo Galego ao son unha gaita que entoaba a música do himno do Antigo Reino de Galicia e dos aplausos dunha multitude de cidadáns que acudiu a dar o seu último adeus ao político.
E é que foron centenares as persoas anónimas que este venres formaron parte dunha multitudinaria comitiva, encabezada polos seus familiares e persoas máis próximas. Todas elas acompañaron a Beiras desde o Museo do Pobo Galego ata o coche fúnebre que esperaba os seus restos para conducilos ata o Cemiterio de Boisaca, en Santiago de Compostela, onde descansa a súa compañeira Aurichu Pereira e algúns dos seus amigos, como Isaac Díaz Pardo.
O sonoro aplauso de máis de 20 minutos que soou durante o percorrido da comitiva só se interrompeu cando moitos dos presentes entoaron o "Galiza ceibe, poder popular" e coreado consignas como "Viva Beiras", "Beiras, Amigo, Galicia está contigo".
Emotiva intervención do seu fillo
O momento máis emotivo no acto de homenaxe a Beiras foi o da intervención de Ricardo Beiras, un dos fillos do falecido, quen en nome da familia, lembrou a traxectoria "elixida" polo seu pai e como, sendo o primeiro catedrático de Economía de Galicia, preferiu secundar a loita obreira e "levantarse os domingos ás dez para ir a manifestacións a traballar para "un banco".
O seu fillo tamén rexeitou as "batalliñas de cargos" que tapan "o importante" e reivindicou o legado do seu pai como unha herdanza que transcende "as siglas", sen esquecer unha chiscadela á súa vea "dandy" mentres rememoraba o "fachendoso" que era, e como, xunto co seu "amor de madrugada" Aurichu, construíu unha imaxe perfectamente recoñecible sen axuda "de ningunha grande empresa de mercadotecnia".
Houbo máis intervencións e pezas musicais a cargo do frautista Luis Soto, amigo privado de Beiras, antes de que soase a gaita e o Himno de Galicia. Víronse puños no alto nunha sala chea ata os topes e que finalizou entre berros de "Galiza ceibe, poder popular!".
Representantes da vida política, académica e cultural despiden a Beiras
O Museo do Pobo Galego encheuse este mediodía para darlle o último adeus a Xosé Manuel Beiras, referente histórico do nacionalismo galego. Familiares, amigos e representantes da vida política e social cos que o coincidiu durante a súa dilatada traxectoria política achegáronse ata alí para despedirse do histórico líder nacionalista.
A capela ardente instalouse na mañá deste venres no interior do Museo para que quen o desexase se achegase ata alí. Sobre o féretro, cuberto pola bandeira de Galicia deseñada por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, o seu chapeu marrón e varios caraveis vermellos. A carón del, podíase ver unha coroa con rosas brancas e co lema Bo e xeneroso.
Durante toda a xornada non deixaron de chegar coroas e ramos de flores; a maioría de cor branca, na memoria de Beiras. Algunhas desde o ámbito académico e social; outras desde a esfera política, como o Parlamento de Galicia, Anova ou o BNG. Tamén compañeiros doutras organizacións política do resto do Estado presentáronlle os seus respectos; é o caso de ERC, Bildu, Más Madrid ou Sumar.
Das primeiras en chegar foi Encarna Otero, "amiga e compañeira" quen se referiu a Beiras como "un compostelán universal". "El vai quedar connosco porque queda a súa obra, o seu traballo e inmenso amor por Galicia".
Ao longo de mañá tamén acudiron membros de Anova, como o exdeputado Antón Sánchez, que se fundiu nun grande abrazo con Martiño Noriega; a alcaldesa de Santiago, Goretti Sanmartín; a parlamentaria do BNG, Olalla Rodil; a líder do Bloque, Ana Pontón, ou a eurodeputada Ana Miranda.
Tamén os expresidentes socialistas Emilio Pérez Touriño e Fernando González Laxe achegáronse ao Museo do Pobo Galego para despedirse do seu mestre e amigo; igual que o exconselleiro do BNG Alfredo Suárez Canal, o exportavoz do Bloque Xavier Vence, o exconselleiro popular Xesús Palmou ou o actual secretario xeral do PSdeG, José Ramón Gómez Besteiro.
Do ámbito cultural, tampouco faltaron os representantes das institucións máis significativas de Galicia: como a presidenta do Consello da Cultura dá Cultura Galega, Dolores Vilavedra; e o presidente da Real Academia Galega, Henrique Monteagudo, ou o músico e escritor Antón Reixa, quen entre bágoas, pediu que levaran a Beiras ao Panteón de Galegos Ilustres. "Marcha cando sabe que o que vén é un horror", avisou.
Unha das figuras máis relevantes da esfera política galega
Cunha vida marcada contra o poder e na defensa de Galicia, Xosé Manuel Beiras foi un dos fundadores do Partido Socialista Galego (PSG) e do que sería o Bloque Nacionalista Galego (BNG), a quen levou en 1997 a alcanzar o seu maior rexistro no Parlamento galego: 18 deputados e segunda forza.
Tras discrepancias coa UPG e co funcionamento interno da fronte nacionalista, Beiras abandonou o BNG no ano 2012 e fundou Anova Irmandade Nacionalista, formación coa que apostou por confluír con outras forzas de esquerda do ámbito estatal e na que militou ata o final.
Hai dous anos, o histórico líder nacionalista reencontrouse co Bloque, apoiando a candidatura de Ana Pontón nas eleccións autonómicas de 2024. Hoxe, amigos, compañeiros e rivais gaban a traxectoria dun galego irrepetible.
Fóra da vida institucional desde 2016, tras consolidar ao Bloque, romper coa organización frontista e involucrarse nas confluencias de esquerdas, nas autonómicas de 2024 apoiou Beiras o BNG de Ana Pontón, que rompeu o teito do Bloque ao levalo nesa ocasión a 25 deputados tras os 19 cultivados catro anos atrás. Beiras, entre 1985 e 1997, lograra pasar de 1 a 18 asentos.
Cando abandonou a primeira liña, despediuse de xeito simple con esta reflexión: "Estou cumprido, como diciamos ao terminar a mili. Agora comeza a 'vita nuova de Dante', mentres dure".