O labor social das cantinas nos pobos con pouca veciñanza

Na capital de Cervantes, hai apenas medio cento de habitantes. O dono do único bar aberto recoñece que é máis que un negocio. O seguinte máis próximo está e cinco quilómetros e medio. Xa vai pola segunda xeración. 

Raúl, que está de comensal e traballou hai tempo no pobo, lembra cando había unha cantina en cada aldea. Hoxe recoñece que funcionan coma un centro social. 

Son o acubillo dun pobo que esmorece.