Amnistía Internacional documenta 50 casos de malos tratos de militares a migrantes en Ceuta
A ONG denuncia agresións, torturas, humillacións e trato cruel e degradante ás vítimas, que son inmobilizadas mediante bridas
Dezaoito destes casos tiveron lugar despois do anuncio dunha investigación por parte do Ministerio de Defensa tras destaparse a primeira denuncia
Marcos Moreno/Europa Press/Arquivo
Amnistía Internacional denunciou este xoves outros 28 casos de malleiras, humillacións e abusos por parte de militares aos migrantes que permanecen en Ceuta tras a entrada masiva de finais de xullo, polo que suma xa 50 casos documentados, algúns tan graves que poderían constituír torturas.
Segundo un novo informe, publicado este xoves, 18 destes casos tiveron lugar despois do anuncio do Ministerio de Defensa de abrir unha investigación interna por mor da primeira denuncia da oenegué, pescudas sobre as que a organización di non obter ningunha información por parte do Goberno.
Tamén con motivo desas primeiras denuncias de Amnistía Internacional e das informacións publicadas por eldiario.es, varios xulgados de Ceuta iniciaron investigacións.
Ademais de agresións por parte de membros das forzas armadas, esta nova publicación, levada a cabo tras unha nova visita á cidade autónoma entre o 23 e o 26 de outubro, recolle sete casos de malos tratos por parte da Policía Nacional e a Garda Civil.
"Como non bailes, voute enterrar aquí mesmo"
Neste novo informe, a organización documentou dez casos máis -catro deles a menores- de trato cruel, inhumano ou degradante anteriores ao anuncio dunha investigación por parte de Defensa, entre os que destacan catro especialmente graves, que poden constituír actos de tortura.
Todos seguen un patrón similar, que comeza polo secuestro e traslado en vehículo militar a zonas apartadas e o uso de bridas para inmobilizar as mans das vítimas.
Isto foi o que, segundo relata o informe, lle ocorreu a M., un mozo de 20 anos que gañaba a vida facendo de mimo nas rúas de Ceuta e ao que conduciron durante 15 minutos a unha zona apartada, onde quedou rodeado por 16 ou 17 soldados que se riron del e o obrigaron a quitar toda a roupa.
A organización recolle que, entón, un dos militares o gravou co móbil e lle ordenou que bailase. Como este non conseguiu reaccionar, pegáronlle e un dos soldados sacou unha arma, cargouna e, apuntándoo con ela, espetoulle: "Como non bailes, voute enterrar aquí mesmo".
Descargas táser a migrantes mentres dormen na rúa
A organización documentou malleiras e agresións ocorridas despois da publicación da súa primeira investigación, con puñadas, patadas, golpes con porras e uso de táser por parte de militares, xeralmente regulares, a persoas que se atopaban indefensas durmindo na rúa.
Os ataques provocaron, segundo documentou a oenegué graficamente e con partes médicos e testemuños, fracturas de extremidades e órbitas de ollos, contusións, feridas erosivas, hematomas na zona lumbar ou brechas na cabeza compatibles con golpes de porra, entre outras lesións.
Testemuños como os de R., que o pasado 24 de outubro espertou cando durmía na estrada de Sidi Embarek polo contacto dunha arma táser no peito, coa que lle deron varias descargas que lle provocaron mareos, vómitos e o desmaio.
Ou como o do tunisiano M., de 40 anos, que se atopaba ás sete da mañá durmindo en praia Benítez con outros tres mozos marroquís cando chegaron catro soldados e lle deron puñadas na cara ata facerlle un negrón que o deixou durante dúas semanas sen a visión dun ollo.
Agresións tamén a menores de idade
As autoridades tamén perpetraron agresións, segundo esta investigación, a migrantes menores de idade, algúns dos cales relataron abusos por parte de militares como porrazos mentres dormen na rúa, roubos e rotura de móbiles e outras pertenzas, incluída a súa documentación, e tamén ameazas, agresións e humillacións.
A Z., de 17 anos, uns soldados déronlle na cabeza coa porra, polo que recibiu dez puntos no hospital, e a M., de 15 anos, intentáronlle romper a perna golpeándoa en sentido contrario á articulación.
Cando preguntou aos seus agresores por que lle rompían o móbil, o seu único medio para falar coa súa nai, dixéronlle que ou calaba ou o rompían a el tamén.
Na súa publicación, Amnistía Internacional cuestiona a actuación policial na sede da oenegué Non Name Kitchen o 22 de outubro e a atribución falsa de proporcionar spray pementa a migrantes como parte dunha escalada para silenciar a quen axuda e proporciona axuda humanitaria.
E arremete contra a posición especialmente preocupante da Fiscalía de Ceuta, neste caso, que solicitou prisión provisional para dous activistas, unha actitude que contrasta radicalmente coa falta de proactividade na investigación sobre as torturas e malos tratos por parte de militares.
A oenegué pide unha investigación pronta, imparcial e exhaustiva sobre os abusos documentados e que se aparte de forma cautelar aos militares implicados e se determinen as responsabilidades penais e disciplinarias correspondentes.
E é que, tras consultar á Fiscalía de Ceuta e ao Ministerio do Defensa, a organización non ten constancia de que haxa ningún soldado concreto investigado ou apartado do servizo nin que se dese protección contra posibles represalias a vítimas ou testemuñas destas violacións de dereitos humanos.